Libri Primi
Capitum Syllabus.
CAP. I.
 
OPusculi Distributio, & Libri primi Ordo.
pag.1
CAP. II.
 
Qualia sint, quæ Maris dominio reluctari videntur, & adversùs illud solent objici.
pag.2
CAP. III.
 
De Maris, in quæstione priori, vocabulo. Et Iuris Distributio, quæ disquisitioni inserviat.
pag. 7
CAP. IV.
 
De Dominio, tum communi omnium, tum privato. Hujus initia sive per distributionem, five per Occupationem.
pag. 11
CAP. V.
 
Dominii Effectus privati. Et qualisnam, in vetustioribus rerum Distributionibus, Maris habita fuerit ratio.
pag. 16
CAP. VI.
 
Ius Divinum, seu Divina in Sacris literis effata Dominio Maris privato favere. Etiam & diffusibimum Mare Occidentalem Terræ sanctæ plagam alluens seu insignem saltem ejus partem, ex assignatione Divinâ, juxta Jurisconsultos Ebræorum, Territorio Israelitico cebisse.
pag. 18
CAP. VII.
 
Jus Naturale Permissivum (cujus heic usus est) è Gentium illustriorum civiliorumque, tum prisci tum recentis ævi Moribus Placitisque esse eliciendum.
pag.29
CAP. VIII.
 
Ordo quo è seculorum Populorumque complurium moribus, Ius de Dominio Maris Privato Permissivum elicietur. In seculo Fabuloso expressa fatis esse hujus testimonia. Et obiter de Romanorum Mari Mediterraneo, cujus Jmperium Cneio Pompeio mandatum est.
pag. 32
CAP. IX.
 
Primum apud Græcos, in tempore Historico, Maris Dominium; id est Minois seu Cretense.
pag. 36
CAP. X.
 
Dominium Maris Syriaci, Ægyptiaci, Pamphylii, Lydii, Ægæi, Gentes in Oriente illustres septemdecim invicem succedaneos, per complures quamlibet annos continuos, non aliter ac Continentis seu Insularum, post Minoem Cretensem, obtinuisse.
pag. 39
CAP. XI.
 
De Laconico atque Attico dominio Marino; quin & hoc non modò à Græcis, verùm etiam à Perfis, in federe, agnito.
pag. 45
CAP. XII.
 
Alia, quæ sparsim occurrunt, de Maris dominio in Orientalium moribus Testimonia.
pag. 48
CAP. XIII.
 
De Spinetis, Tyrrhenis, Carthaginiensibus, aliis in Occidente Maris Dominis.
pag. 52
CAP. XIV.
 
Populi Romani & qui in Orientali Imperio mores eorum sunt secuti Dominium Marinum.
pag. 54
CAP. XV.
 
Privatorum Hominum in Imperio Romano Dominium Marinum cum Imperatoriâ in Oriente Sanctione, quâ, abrogatâ prorsus Maris communione, quæ à nonnuléis obtendebatur., perpetuâ, idque ut re iniustâ, etiam privatorum in ea dominium stabilitur.
pag. 60
CAP. XVI.
 
De Maris dominio in Gentium, quæ etiamnum florent, moribus. Primò de Venetorum Mari Adriatico, Genuensium Ligustico, Tuscorum Tyrrheno, & demùm de Mari Ecclesiæ Romanæ, seu Romani Pontificis.
pag. 66
CAP. XVII.
 
De receptis apud Lusitanos & Hispanos, circa Maris dominium, moribus.
pag. 72
CAP. XVIII.
 
Quatenus in Gallorum moribus sententiísve admittatur Maris dominium privatum.
pag. 74
CAP. XIX.
 
Dominium Maris privatum in Danorum, Norwegorum, Suecorum, Polonorum, Turcarum moribus receptis.
pag. 79
CAP. XX.
 
Respondetur ad objectionem, de libero Mercatoribus, Peregrinis, Navigantibus Transitu.
pag. 83
CAP. XXI.
 
Respondetur Objectioni, de Natura Maris fluxili & perpetuò mutante. Flumina etiam & Aerem conterminum (quæ magis fluxilia) in proprietatem transire.
pag. 85
CAP. XXII.
 
Objectis de Finium & Terminorum Maris defectu, ejusque magnitudine & inexhaustâ abundantiâ, respondetur.
pag. 91
CAP. XXIII.
 
Testimoniis, quæ Scriptoribus aliud agentibus excidêre & in Maris dominium afferri solent, respondetur.
pag. 97
CAP. XXIV.
 
Ad objectionem ex Iurisconsultis veteribus depromptam, responsio.
pag. 101
CAP. XXV.
 
De Responso Antonini Angusti, se Dominum esse Mundi, legem autem (ut vulgo vertitur) Maris, in l. Deprecatio ff. tit. de lege Rbodia. Verus eujusdem responsi sensus, & nova versio; sed genuina. In eo nihil comperiri quod dominio Maris omninò refragetur.
pag. 104
CAP. XXVI.
 
Recentiorum Iurisconsultorum sententiis, quà adversantur, maximè Ferdinandi Vasquii & Hugonis Grotii respondetur.
pag. 112
Libri Secundi
 
Capitum Syllabus.
 
CAP. I.
 
Dicendorum in libro hoc ordo. Oceanus Britannicus quadrifariàm partitus.
pag. 119
CAP. II.
 
Britannos Oceanum cognominem, maximè qui Australis est & Orientalis, in Romanorum potestatem nondum redactos ut dominos cum Insulâ occupâsse.
pag. 124
CAP. III.
 
Septentrionalis Maris dominos fuisse Britannos, antequàm subjugati sunt Romanis. Et Mare & Tellurem unicum Imperii Britannici corpus constituisse.
pag. 133
CAP. IV.
 
Oceani Britannici Dominium ipsam Britanniam Magnam divictam sequebatur, sub Claudio & Domitiano Cæsaribus.
pag. 136
CAP. V.
 
De Romanorum Dominio in Mari Britannico, ut Insulæ appendice, à Domitiano ad Constantium Chlorum Cæsarem seu Diocletianum.
pag. 139
CAP. VI.
 
De Dominio Maris Australis & Orientalis Britannicum comitante Imperium à Constantini Magni tempore usque dum Insulæ valedicebant Romani. Jd totum præfecturæ Comitis litoris Saxonici per Britanniam subfuisse. Et de Classe, sub Romanis, Britannicâ.
pag. 144
CAP. VII.
 
Expenditur sententia virorum, aliquot doctorum, qui litus Saxonicum, cujus Comes ille per Britanniam maritimus dictus est, litus volunt esse Britannis Cismarinum, & planè refeliitur.
pag.150
CAP. VIII.
 
E Claudiano & Numismatis aliquot Antonini Pii Augusti indicia de Britanniæ Insulæ & Oceani sui Imperio & Dominio Individuo.
pag.155
CAP. IX.
 
De Maris Britannici Dominio postquam Romanorum Imperium exuerant incolæ.
pag. 158
CAP. X.
 
Anglo-saxonum & Danorum Britanniæ Australis imperium occupantium Dominium marinum tum ex Saxonici regni initiis, tum copiis corum victoriisque Navalibus elicitur.
pag. 161
CAP. XI.
 
Imperium Marinum Anglo-saxonum & Danorum in Britanniis regnantium, ex Tributis & Clientum fiduciariorum officiis ad rem Nauticam pertinentibus, itidem observandum. Et de Tributo seu stipendio Danegeldo dicto, quod Maris Tutelæ præstari solebat.
pag. 167
CAP. XII.
 
Edgari & Canuti Regum Angliæ, aliaque exprebibima de Dominio eorum decessorumque Marino testimonia. Et de adversi litoris, illo in ævo, gentibus Monitum.
pag. 177
CAP. XIII.
 
Testimonia de Marino Regum Angliæ Dominio, post Normannorum adventum, per Capita generatim indicantur.
pag. 182
CAP. XIV.
 
Reges Angliæ post Normannorum adventum, Maris circumflui dominos perpetuò fuisse, Primò ex ejus veluti provinciæ seu Territorii Custodiâ seu præfecturâ, id est jure Admirallatûs Anglicani singulari, probatur.
pag. 184
CAP. XV.
 
Maris Anglicani dominium ex Tributis seu Vectigalibus ad ejus Custodiam, post Normannorum adventum, indici, pendi, postulari solitis, firmatur.
pag. 189
CAP. XVI.
 
Ex Codicillorum Regiorum seu diplomatum quibus præfici soliti Admiralli, tenore & varietate, de Maris Anglicani & Hibernici dominio Observationes.
pag. 195
CAP. XVII.
 
Satis exprebis in Admiralli Angliæ summi præfecturæ codicillorum formulâ verbis, à vetusto ad nostrum ævo, Mare (cujus tutelæ ab Angliæ Rege ut domino præficitur) A quitanico, Normannico, Picardico litore ad Austrum terminari.
pag. 201
CAP. XVIII.
 
De Admirallis Regni Gallicani seu in adverso litore constitutis; eorum origine, Natura, varietate. Mare ipsum Britanniam & Gallias interluens, ut præficientis Territorium seu Provinciam ea in præfectura minimè contineri, nec quid in ea haberi quod Regis Angliæ dominio Marino reluctetur.
pag.207
CAP. XIX.
 
In dominio Insularum litori Gallicano præjacentium, perpetuò à Regibus Angliæ retento, possebionem Maris, in quo sitæ sunt, à Majoribus acceptam conspici.
pag. 215
CAP. XX.
 
Ex venia Transeundi seu præternavigandi sive indulgeri solitâ Exteris sive petitâ, dominium & possebio Maris Regibus Angliæ asseritur
pag. 223
CAP. XXI.
 
Piscandi in Mari veniam ab Angliæ Regibus concedi solitam Exteris, Piscatoribus item Tutelam ab eis, ut in suo Territorio, præstitam, Dominii eorum insigne vetus esse ac manifestum.
pag. 230
CAP. XXII.
 
Leges & Termini Exteris invicem hostibus sed Anglo amicis, in Mari à Regibus Angliæ poni soliti, Dominium eorum testantur. Et de Regiis in Mari Conclavibus seu Cameris. De singulari item perpetuarum in Mari circa insulas Normannico litori præjacentes induciarum jure.
pag. 236
CAP. XXIII.
 
Tabulæ Sacrorum Scriniorum publicæ, in quibus antiquitûs Dominium Maris Regibus Angliæ, obiter & tum à Rege ipso tum ab Ordinibus Parlamentariis, aliud agentibus, idque verbis expressissimis & summâ cum deliberatione, ut jus certibimum exploratibimûmque, tribuitur.
pag. 246
CAP. XXIV.
 
De Iuris Patrii commentariis moribusque receptissimis, quibus sive asseritur sive admittitur Dominium Regum Angliæ Marinum.
pag. 252
CAP. XXV.
 
Minoris notæ Testimonia aliquot Vetera de Dominio, quod tractamus, Marino.
pag. 260
CAP. XXVI.
 
Ab Exteris, quorum maximè interest, Dominium Regum Angliæ marinum solenni, ex veteri instituto, velorum demissione recognosci. Ed de Edictis binis, ea de re, Regum Galliarum.
pag. 263
CAP. XXVII.
 
Quamplurimarum Gentium circumvicinarum, Dominii Regis Angliæ Marini in libello antiquitus publicè edito, seu Actione ab iis simul cum Anglis in Reginerum Grimbaldum Francicæ classis præfectum institutâ, Recognitio. Et de implicata etiam in ipsius defensione, hujusmodi Recognitione.
pag. 266
CAP. XXVIII.
 
Libelli superiori in Capite memorati Exemplar & Autoritas.
pag. 274
CAP. XXIX.
 
Dominii Regum Angliæ Marini in Flandrensium ad Edwardum secundum legatione, Recognitio.
pag. 281
CAP. XXX.
 
De Regis Magnæ Britanniæ in Mari, quod Insulæ Occiduum est, dominio seorsim agitur.
pag. 285
CAP. XXXI.
 
De Regis Magnæ Britanniæ dominio in Mari Scotico, Orientali maximè & Septentrionali.
pag. 292
CAP. XXXII.
 
De lure quod Regi Magnæ Britanniæ in vasto & aperto Septentrionis Mari competit. Et Conclusio.
pag. 296