EORVM, QVAE PRAECIPVE HOC
in uolumine tractantur, copiosissi
mus Index.
A
 
Acetum sui stipticitate cõfortat ventri culum, est exiccatiuum, & subtiliatiuum materiæ.
185 B
Acetú melancholiæ appropriatur.
185. C
Actuactionis modus medicinarú. & secun dum quem deducantur à potentia ad actum, & diuersas de hacre fuisse authorum sententias.
139. D
Actus curatiuus quot modis dicatur.
1. B
Actus curatiuus quot intentiones habeat.
2. A
Acutis in morbis melius esse cõcoctioné expectare nisi materia turgeat.
85. B
Aegrotantes cur sint cibandi.
8. B, C
Aegritudines timorosæ fortia medicaméta respuunt.
47. D
Aegritudinem posse coniungi dolori tripliciter, & a dolore incipiendam esse curationem.
52. A
Aegritudinibus duabus contrastantibus quid agendum.
55. E
Aequinotium vtrunq; periculosum, magis verò autumnale in exhibitione medicinæ, & in faciendo cauterio.
55. C
Aerem ex causis non naturalibus magis se cundum qualitatem corpus nostrum immurare, in morború curatione magnam eius esse necessitatem.
46. F
Aestate pharmacia fortis non connenit, sed leuis vt cassia, manna, diaprunis, tamarindi, & similia.
156. B
Affectionibus in profundo corporis obortis pharmaca diuersa ab his, quæ ad asctiones in superficie hærentes destinata sunt, adhibere oportet.
70. C
Alterationem morbis à materia non dependentibus conuenire.
20. A
Alterationem, & euacuationem morbis ab intemperie cum materia conuenire.
20. B
Alui constringentia quæ sint.
163. D
Aneurisma ex qua causa.
272. D
Aneurisina quid sit.
278. F
Aneurisma quomodo deprehenditur.
279. A
Animal omne conuenienti nutrimento nutriri.
48. C
Animalem virtutem cur pro uitali dixit auctor.
19. B
Anus aqua frigida lauari nõ deber.
145 E
Aphorismus vigesimus primus prime par ticulæ quomodo sit intelligedus.
74. B
Aphorismus quartus particule quarte quomodo intelligendus.
112. C
Apoplexia senibus familiaris.
270. A
Aporisma vnde prouenit, & quid significet.
272. A
Apostema habentium in interioribus ventrem foluere, usq; vomitum concitare difficile est.
109. F
Apostema quomodo sequitur vene fechonem.
266. A
Apostema vene fectionem sequens quomodo curan deber.
266. C, D
Apostematis periculum cú metuitur brachii, in aho brachio venæ seruo fier, & non in brachio affecto ut quidam volunt
266. F
Apostema quando sanguinis missionem, quando purgans medicamentum indicat.
267. D
Apostemata maxima in principio curata venæ sectione.
267. E
Apostematibus cur imponenda cerussa, & frigida.
269. A
Apostema quot ex causis cephalica vena concitare potest.
275. A
Apostematis generatio ex ligatura sorti, & eius curatio.
282. B
Apostema quomodo ex ventosæ applicatione concitari possit, & in quo locoquam maxime
310. C
Appetitus caninus vnde fiat.
11. F
Aquam frigidam in materiæ febris tertiane coctione plurimum valere.
60. B
Aqua hordei optima in abstergédo, & abluendo ca, que tunicis ventriculi adherent
147. E
Aqua hordei de directo sebri cõtranatur, si febris ex vehementi caliditate pharmaci cuenerit.
153. D
Aqua tepida sententia Galeni prouocatio ni vomitus conuenit.
187. C
Aqua tepida cur in vomitu præstans.
256. A
Aqua frigida cur conuenit læsæ arteriæ.
278 C, D
Argenterium Hallucinatum fuisse, cum dicerer Medicos negligentiores Suisse in nominum explicatione.
106. B
Argéterius in quo immeritò Galenum taxauit.
219. D
Arterix olim vcne appellatæ fuerunt.
271. F
Arteria venalis, & vena arterialis cur itadictæ.
272. A
Arteriæ sectio cur pericolofa.
276. F 272. B
Arteria quando secanda in temporibus.
272. B, C
Arteriæ sectæ foramen paruum tumorem adsert.
272. C
Arteria læsa cur difficile curatur.
276 F
Arteria in quibus corporibus secari deber.
276. A
Arteria num subsit bafilicæ quomodo de prehenditur.
277. D
Arteria secta ex quibus indiciis depræhen ditur.
278. A
Arteriæ sanguis qualis.
278. A
Arterie incise quid superponédum ut sanguis sislatur.
278. C
Arterits paruis læsis quid superponendum.
278. C
Arteriæ secte quandiu relinquenda ligatura.
278. D
Arteriæ sectæ quale emplastrum imponédum.
278. D
Arteria quomodo consolidanda sit.
278. D
Arteriæ quando escara inducenda.
278. D
Arteria quando transuersim incidenda
278. F
Arteria manus, que secanda, & quam obcausam.
280. E
Arteriæ manus sectionem Gale. aggressus per in fomnia admonitus.
281. A
Arteria manus secta cur doloribus iocinoris profit antiquis.
281. A. B
Arteria cur non secatur in sebribus, cum sanguis ex corde per arteriæ sectionem euacuatur tres causæ.
281. C
Arterie phlebotomatio quomodo fiat.
295. E
Arteriæ capitis, quæ nã sint secandæ.
295. E
Arteriarum incisio transuersalis quomodo fiet.
295. E
Arteriarum extractio quomodo fiet.
295. E
Arteriarum sectionis diuersitates vnde sumantur.
296. A
Arteriarum temporum, & post aures collocatarum sectio in quibus fiet ægritudinibus.
296. A
Arteria incisa quomodo curata est citra a neurisma.
296. E
Arteriæ incisione quidam curatus diutur no dolore coxe.
296. E
Assistentes quales esse debent.
4. D.
Astomi qui ore carent folo odore uiuunt
34. B
Astronomiam inutilem medico in vene sectione.
298. A, B
Astronomia quæ medico consideranda.
298. A, B
Attractio aut fit à vrtute attractiua, aut a ui vacui, aut à calore.
122. B
Attractionem fieri aliquando per nares, & hoc medicinis aeutis.
131. F
Attractio quot ex causis fiat.
302. E
Attractio quomodo fit a vacuo.
303. A
Auerrois error.
25. D
Auerroes in Gale.
32. E
Auerroem temerè damnasse Gale, quinto collget cap. tertio, & nono, & conciliator diff.decima quarta.
139. D
Auersioni fiendæ duo connenire.
31. E
Auicenna cur in apoplexia, que est morbus magnus, adebilioribus inceperit.
49. B
Auicenna vbi immeritò damnarit Galenum.
163. C
Auicen. apparentis contradictionis solutio in cap. de vomitu, & in cap. tertio istius fen. in fine.
190. A
Auicen, cur primo de pharmacia, deinde de phlebotomia egerit.
113. C
Axillaris in secando non vacat periculo.
276. E
Axillaris cum secanda est, quid considerare oportet.
276. F
B
 
Balneum aque dulcis caliditatis temperatæ est causa p se humectationis
68. C
Balneum aquæ dulcis ante pharmaci ex hibitionem quid faciat.
135. C
Balneare ante medicinam solutinam nostris temporibus parum est in usu.
135. C
Balneum trahere materiam ad exteriora, & quamobrem post medicinam balneandum non est.
135. D
Balneum aquæ dulcis calide aperit pores, & hamores ad exteriora trahit & obsist purgationibus.
163. C
Balneum laxat, & densat.
265. C, D
Balneum phlebotomandis noxiu.
265. D
Balneum post phlebotomiam noxium.
266. A
Barbitonsorum error, quem committnnt incisuri venam in trahendo cutem, vel inferius, vel superius.
282. C
Barbironsor venam incifurus quibus rebus instructus esse deber.
286. E
Basilica vena in quo loco secanda & quado.
276. E
Basilica interim sibi duas arterias comittãtes habet.
277. A
Basilica in sectione periculosa.
277. A
Basilicam cum secare nolis, vel ob periculum, vel quia eam non inuenis quænã loco eius secanda.
277. C
Basilica cui subest arteria cum secari debet quomodo agendum quod arteria euitetur.
277. F
Basilica in quibus assectibus secari deber.
279. F; 280. A
Bezuar lapis sua speciali virture superat omnia antidota contra venenum, siueper os sumatur, siue carni adhæreat, hune græci non nouerunt, sed Arabes inuenerunt.
178. E
Bilis ex quibus causis in ventriculo colligitur.
254 D
Bilis in ventriculo genitæ nomen, & indicium.
255. A
Bilis ex iocinore in ventriculum immissæ color, & signa.
255. A
Bilis interim ex venis ibi genitis in ventriculum immittitur.
255. A
Bilis ebulitionem que sequantur symptomata.
259. A
Brodium siue aqua calida, cur post pharmacum sumptum exhibeatur.
143. D
C
 
Calidi per se est calfacere, per accidens
 
Caloris causæ omnes cum supersluant in exiccando inuant.
67. B
Calida, & humida aptiora cercus nutritioni, & conuersioni in sangumem.
11. B
Caloris naturalis munus.
7. E
Calor naturalis quot modis extinguitur.
150. D
Capitis vene quomodo sint secide.
29. F
Caro in veru, qua in fartagine assata cur melior.
256 D
Caro assara plus nutrit quam elixa.
263. B
Carnis assatæ aqua plurimum nutrit.
263. C
Causa est prior morbo, fine cuius ablatione morbus tolli non potest.
58. C
Cephalica cum fecatur quid obseruandú, & vhi fecatur.
274. E
Cephalica non apparente, quæ eius loco sumenda.
275. B
Cephalica in quibus affectibus secanda.
279. F 280. A
Cibara in curatiõe qualia esse debet.
6. B
Cibus eur prohibeatur in ægrotis.
7. C
Ciborum, & poruum diilerentia.
10. C, D, F
Ciborum & potuum ficcessariam esse cognitionem
10. E
Cibus cur plurimi, & pauci nutrimenti dicatur.
10. F
Cibatione an dedinandum sit ad id quod plus, an ad id, quod minus.
9. A
Cibi quantitatem cur oportet aliquando augere, & minure qualitate.
11. D
Cibandi modum diuernicari debere tecundum diuerlam naruram morborum.
14. D & 15.
Cibum non resicere nisi concoquatur.
17. B
Cibum pleniorem aliquando in ipsos itatu nos posse præbere.
17. C, D
Ciboru inuelligationes quot esse debear, & quæ.
18.A
Cibos aliquos penetrare cito, altos verotarde, cito vinum, & auium carnem, tarde vero carnem suillam, vel bubulam.
18. B
Cibaria, quæ sunt subtili, substantie, ut plurimum esse facilis cocrionis, & facilis resolutionis vt vini, ficuum nutrimentum, quæ vero crassæ contra, ut ca
 
Cibum multi nutrimenti stabilis, & firmi, concoctu difficilem, eui præbere debea mus.
19. D
Cibaria quomodo erunt præparáda, sumpturo pharmacum.
151. F
Cibi vitiosi vitiosum sanguinem gignere solent.
195. F
Clysteria diuversisicantur secundum diuersitatem causarum.
169. B
Clysteria purgare vnde didicerunt homines.
206 F
Clystere est medicamen nobile.
206. F
Clystere quot, & quæ commoda prester.
206. F
Clystere non solum feces, sed & humores purgat.
206. F
Clystere quocunq; tempore indi potest.
207. D
Clystere horrent Germani.
207. D
Clystere acre hepar debilitat.
207. E
Clystere acre febribus acutis nullo tempore conuenir, ni symptoma aliquod cogat.
207. F
Clysteris formam tractar Auicenna cap. de colica.
208. B
Clysterizadi qualis situs esse debet.
208. C
Clysteris hora queham crit.
208. E
Clystere ventre cibo repleto non cenuenir.
208. F
Clystere non conuenit præsenti tussi aut sternutatione.
209. A
Coeli, & dierum ægiptiorum considerationem inutilem in venæ sectione.
258. A
Coctionem non esse necessariam ante lenitionem, & minorationem.
43. C
Coitus destructiuus est virtutu.
247. E
Colyria sicca intelligir Auicenna.
169. B
Coloris Citrini duplex causa.
249. C.
Communis vena quomodo secari debet, & cur periculosa.
275. C
Complexio sine materia tantum suo contrario mutatur.
57 C
Complexio autem mala si cu materia suerit materia eius euacuari debet, & non folum alterari.
57. F
Complexionis malitia triplex, id est siens, facta, futura.
69. A
Complexio calida, & ficca prohiber cuacuationem, similiter frigida, & humida, calida, & humida facilè fert.
74. D
Complexionem calidam, & siccam prohibere euacuationem quomodo intelgendum itidem, & de frigida, & humida.
75. A
Complexio calida, & humida fortiter eua cuanda quomodo intelligenda hæcverba.
75.C
Cõplexio humida naturalis, & calida duplex est.
75. C
Conciliatoris error.
90. D
Concoctionem in reculari curatione morborum materialium cuàcuationem debere præcedere.
43. C
Concocta materia ea appellatur, quæ facilè, vel a natura, vel ab arte euacuari potest.
43. C
Concoctio materie in morbis chronicissé per expectanda, in acutis autem non semper.
84. D
Consequentiam hanc falsam esse, morbus magnus, ætas vigens, virtus fortis, ergo sanguis mittendus.
105. C
Consuetudo non paruum purgando vel sanguinis mittendi indicium præbet.
79. B
Consuetudo altera natura.
183. A
Consuetudo non subito mutanda, etiamsimala est.
138. B
Contrarium morbi quotuplex sit.
2. C
Contradictio apparens in verbis Galeni.
33. D, 34. E
Contrariorum contraria esse remedia perpetuo verum est, & quomodo intelligi debeat illud contrarium.
38. D
Contrarium esse debet æquale in gracu,
38. E
Contrarium in gradu quomodo intelligi debeat.
39. A
Contraria adequata ægritudini de se non agunt, sed agunt a natura patientis regulata, vnde tollitur quõd ab Aristotele dicitur de generatio., & corrup. quod contraria adequata omnino non agunt, & quomodo Aristo, verba sint intelligenda.
39 B
Contraria contrariis curari non semper est obseruatum in actu curatiuo.
66. C
Conuulsio ex inanitione est incurabilis, ex repletione facile curatur.
204. A
Coriandrum quoad partes subtiles est calidæ & ficce teperature, quoad crassas frigidæ, & sicce.
211. C
Coriandrique natura sit diffentiunt authores.
210. E
Corpora venis anguslis predita obnoxia sunr oppilanombus.
19. C
Corpora preparanda antequam pharmacum exhibeatur.
99. F
Corpora sana dilliculter ferunt medicationes.
101. B
Corpora & plethorica & cacochyma simul posse assici.
101. E
Corpora licca, & carne dura quomodo pparanda ante pharmaci exhibitionem.
146. E
Corpora sana abstinere debent à medicamentis.
156. C
Corpora gracilia duplicia.
249. E
Corpus crassum dupliciter intelligitur.
249. F
Coryla estapud Auicen. pondus nouem vacarum.
205. D
Coxendico dolore laborantibus exhibemus medicaméta calida permixta aceto, quo vis in altum penetret, & ad locum alfectum peruentat.
70. B
Cralities humorum quomodo cognoscatur.
87. B
Crisis aliquando de propinquo in morbis venit, aliquando de longinquo.
224. A
Crocum medicinis frigidis intemperiem cordis calidam curatibus debet nusceri.
79. F
Crocum calidum in secundo gradu.
79. F
Curatiua arscirca quæ versetur.
1. F
Curatio quid sit.
2. B
Curatiuum actum ad virtutem referri, & secundum cam regulari debere.
15. C
Curatio an semper sieri debet contrario, & an tale contrarium debet elle equale in gradu dubitationes.
37. F
Curatione sieri per similia verba hec Hippoc. quomodo sint intelligéda, & quo modo sit intelligedus aphorismus 21. quintæ particule.
38.
Curatioms modum diversisicari penes di uersitatem temporum morboru.
39. D
D
 
Democritus se triduum conseruauit panis calidi odore.
34. A 265. E
Deriuatio ad propinqua, reuulsio ad remota loca sit.
89. C
Dieta quotuplex, & quid per cam intelligatur.
2. F
Dietam esse primum instrumentum quovtitur medicus.
5. D
Diectam alus omnibus in strumentis præstare.
5. A
Dietam aliquando pro morborum curatione sulticere.
56. C
Dietandi modum debere diucrsisicari secundum temporum diuersitatem.
15. &16. A. 41. B.
Dietandi modus diucrsus in morbis qui per viam crisis & in his, qui per viam di gestionis terminautur.
16. B
Differentia syncopis, & lipotimiæ.
96. D
Digitus impudicus quis dicatur, & quare.
299. E
Dyni error.
64. D. 113. F
Dyni inutilis dubitatio super hoc verbo solutiua.
183. E
Dyni, & lacobi de partibus mala interpretatio super hoctextu, & scito quod exitus male rei.
139. E
Dispositio in corpore nostro triple. esse potell vr repletio manitio, & dispositio media.
73. B
Dolor quomodo ad se attrahit sangume.
219. B. 220. A
Dolorem vires exolucre.
36. E
Dolorum sedatione dupliciter potesl medicus procedere.
52. D
Dolorem prius sedandum antequam reuulsio siar.
90. E
Doloribus antiquis capitis, & oculorum quarum venarum sectio cosert
294. E
Dormiens interna, quam externa calidiora habet.
262. E
E
 
Embroca quid significet.
242. B
Embrocationes nunquid sint vehementiores, & volociores impressione epithematibus, & emplastris.
212. C
Embroce calidæ, & frigidæ si alicui membro conuentant quid considerandum sit.
212. F
Epitemata, & emplastra quid significent.
209. F
Epithemata que sint.
210. A
Epithema quare sumatur a recentioribus
210. A
Epithemata sunt ex medicinis bonis
210. A
Epitematum trio sunt commoda.
210. A
Epithemata quid ab emplastris differant.
211. E
Eradicatiue licere in principio materiam quantitate peccantem cuacuare.
E
Eraticatiue etiam materiam qualitate pec cantem in principio cuancuare licet si rurgeat, vel venenosa sucrit.
E
Eradicatiue licetmateriam non turgenté aliquando in principio euacuare, cum scilicer incipit fluere materia ad aposte mandum aliquod membrum nobile.
44. D
Erasistrati error.
49. A
Error homini tribuitur.
289. E
Escaraim generantia in lçsa arteria.
278. B
Escara cur in omnibus corporis partibus non conuenir.
278. C
Euacuanonem cauendam esse vbi morbum sola alteratione curare possumus.
. A
Euacuationem competere omnibus mor bis a materia dependentibus.
. E
Euacuationis modum diucrsuicari secundo diuersitatem temporú morbi.
43. B.
Euacuationem aliam esse minoratutam, aliam cradicatiuam.
43. D
Euacuationem cradicatiuam semper debere præcedere concoctionem tribus casibus exceptis.
43. E
Euacuationem minoratiuam dari multis ratiombus comprobatur.
45. D
Euacuatio decem consideranda proponit
71. F
Euacuatio immodica, sicut immoderata repletio periculosa.
71. F
Euacuationem iam completam expectare securius est.
72. D
Euacuatio ostendir indicationem debere sumi a rebu naturalibus, non naturali bus, & præter naturam.
73. B
Euacuatio multoties lacienda est propter morbi magnitudinem, & si non existat corporis piectoria.
73. C
Euacuatio metienda est secundum viria tollerantiam.
74. A
Euacuandi necestitate stante, & imbecillitate virrutis, quid sir agendum.
74. C
Euacuatio postular considerandas esse facultates, siue virtutes.
74. C
Eucuatio si recie sicri debet postulat, vt habitus corporis consideretur.
75. E.
Euacuationem prohibent accidentia mala.
76. D
Euacuatio desiderat ab ætate debere sumi indicationem.
76. E
Euacuatio ostendit debere sumi indicatio nem ab aeris constitutione, anni tempore, regione.
77. D
Euacuationi tempora magis apta sunt ver & autumnus.
77. D
Euacuatione in æstate vti non debemusp dies quinquaginta a canis ortu, neque medicamento, sed infusis per clystere.
78. A
Euacuatione sol in leone prohibet.
78. B
Euacuationis indicatio & à regionibus su mi debet.
78. E
Euacuationis indicatio à consuetudine su mitur.
79. B
Euacuationis indicatio ab arte sumitur, omnis cnim ars laboriosa prohibet euacuatione.
80. B
Euacuationis in modo hæcquinq; consideranda sunt materia tempus, quantitas, qualitas, & modus euacuationis.
80. E
Euacuatione cum vtimur, locus, ad qué declinat materia deber cósrderari.
81. E
Euacuationem cum facimus, proprietas vene ad locum affectum considerari deber.
82. B
Euacuari non debere humores per parte affectam.
83. C
Euacuationis horam à medico debere cósiderari.
85. A
Euacuari humorem in aliquo membro contento non debere, donec maturetur.
85. F
Euacuationem in curatione apostematú duobus de causis fieri.
86. A
Euacuare licet materiam si venenosa fuerit vel contentam in loco periculoso.
C.
Euacuare licet materiam nó præmissa coctione, quando non fuerimus securi, quod virtus perdurare possit vsq; ad maturitatis horam.
86. E
Euacuatio hoc seruandum esse postulat, ne canales sint clausi & vt ante maturationem ventrem soluamus.
87. C
Euacuatio siue a nobis, sine à natura fiat, metiri oportet quantum sit euacuandum.
87. F
Euacuationis quantitatis intentio non solum humorem respicit superabundantem, sed vires hommis, qui euacuari debet.
88. A
Euacuationé materici duobus modis sieri.
88. C
Euacuationem quando liceat sieri sine attractione,
91. D.
Euacuare simul, & reuellere quando liceat
91. D.
Euacuato necessarium esse ne multa, & mala cibaria exhibeantur.
92. E
Euacuationis duos esse modos.
92. F
Euacuare portionem materiæ tutius est, quam totam vnica vice.
94. E
Euacuare núquid liceat vsq, ad sincopim Disputatio contra Auer. Concil. Iacobum de Partibus, Dynum, & Nicolú Florentinum.
96. B
Euacuatio Inmorum ipsis multis existen titus, ac virtute sorti, quid faciendum ostendat.
97. B
Euacuatio quibus hominibus non conue niat, & quibus regionibus.
78. D
Euacuatione duplici de causa fieri.
108. A
Euacuationem cauendam esse stante macredine ventris.
114. B
Experimentum cedit rationi.
289. B, C
Expulsionem humorum principaliter sieri à facultate expultrice naturali.
126. D
F
 
Faciei affectibus quarum venarú sectio conuenit.
294. B
Famem qui difficile serunt.
254. B
Fastidium quid apud Auicennam, ciusq; causæ.
252. B
Febres apostematum per viam resolutionis terminari.
16. C
Febres putridas coniunctas necessario obstructioni.
65. B
Febres pudride cum contrarias habet indicationes, tum respectu febristum respectu oppilationis, quomodo in carum curatione sit procedendum.
65. E
Febres omnes venæ sectionem desiderant.
270. C, D
Febribus vehementibus medicamenta exhibere non oportet.
109. C
Febricitanti magis conducit ventris solutio, quá vomitus, & quomodo hec sint intelligenda.
117. D
Fistula quid sit.
291. E
Fluxui supersluo facto à pharmaco quomodo succurrendum, & quot remedus.
Foramen latum, angustumuein venæ brachu sectione quando siet.
275. B
Fortuna quomodo indigeat medicus.
3. E, F. 4. A, B
Franciscus Valeriola reprehenditur, qui voluit non ab ipso loco affecto sanguinem educi debere nec inflammationibus prodesse medicamentum purgans
267. F
Frigidum quibus partibus inimicum.
275. E
Frigida actu, & potentia non nisi diligenti examine admouenda sunt.
66. E
Frigida complexio habituata difficile cale fieri potest, in principio face.
67. A
Frigidum non semper humectatur.
68. B.
Frigidum inimicum est ossibus dentibus, neruis, cerebro, spinali medullæ, cahdu vero vtile.
145. F
Fructus omnes nocet sebricitati ebullitione sua in ventriculo.
155. A
Frumentum coctum difficilis coctionis est
257. C
G
 
Galeni error.
289. F
Galenus vbi in variis locis nó videtur sibi constare.
197. D
Galeni verba 5. quod aqua tepida prono cat vomitum quomodo intelligendum
187. E
Gentilis error.
90. D
Germanis cur mulrum vini exhibendum post venæ sectionem
271. C
Graciles magna ex parte biliosos esse, & per vomitum purgari debere.
111. F
Guides vena quomodo secatur.
290. F
H
 
Habitantes in regionibus frigidis non nisi a forti pharmaco, & in magna quantitate cuacuari posse.
173. B
Habitantes in regionibus calidis econtra.
173. B
Halyrodoan error in arte medicinali suptextu calidiora calidioribus.
20. E
Hæmorrhoidibus narium, cuius venæ sectio conuenit.
294. A
Hemorrhoidum narium, que faciles, quæ difficiles curatu sunt.
294. D
Helleborus melancholiam educit.
60. C
Hippocratis verba, quod semel, vel bis in mense debemus vomitum prouocare, quomodo sint intelligenda.
101. D
Homo inter animalia est debilis coctionis.
197. C
Humor putridus indicat euacuationem, & alterationem.
60. A
Humectandi, & exiccandi equalem esse timorem, humectandi tempus esse longius.
62. B
Humores vtiles, nullamq; corpori noxam inferentes, nó esse euacuandos.
101. B
Humoró alu p inferius, vt melancholia, alii per superius, vt bilis flaua, & quidamedio modo se habét, vt pituita, sed de aquosa, & cruda intelligendo.
116. E
Humores, exhibito pharmaco solutiuo, cur non ad ventriculum ascendant.
127. F
Humores aliquádo à medicina attrahi ad stomacum, seu intestina non venis mediantibus, sed per poros ipsorum mem brorum.
131. D
Humor pituitosus ex cibis phlegmaticis in ventriculo sit, biliosus, & melancho licus in iocinore.
197. B
Humor pituitosus concoctione à iocinore persuncta in sanguiné mutatur.
197. C
I
 
Iacobi de partibus error.
20. E. 60. D. 67. E
Ignis quomodo sit aer, & ecótra.
302. E
Inanitionis superflue quot, & que sint cause.
161. E
Inediæ commoda & incommoda diffusè habentur in libro de missione sanguinis cap. quarto.
107. E
Inedia, & sonus simpplere si qd sit, quod prohibet necessariam euacuationem.
107. E
Indicatio quantitatis medicamenti à quibus sumitur.
35. D
Indicationem ex temperameto præsenti, & non à præterito sumi debere.
69. C
Indicationem pro euacuatione facienda à magnitudine morbi sumi debere.
104. B
Infoelices qui dicantur à Galeno.
253. F. 254. A
Infrigidationis, & calfactionis tempus vnú esse.
62. A
Infrigidationem à siccitate, & humiditate causari, & quandoq; ab utrisq, separari.
67. C
Instruméta medicorum quot, & que sint.
1. B
Instrumenta naturæ quæ sint.
2. D
Insuetos tentare medicamétis leuibus possumus, a lenientibus ventrem incipientes.
 
Ischiaticus vno die curatus.
288. F
Iura pinguia mordicationem ex vomitu factam remouent.
203. A
Iuuenes, & primi senes fortes cuacuationes tollerant.
76. F
L
 
Lapsus ad contrarium nunquid maior sit lapsu ad simile disputatio.
24. C
Lauatiuum in æstate post pharmaciei bitioné cum aqua hordei, & saccharo, hyeme vero cum brodio, & saccharo.
121. C
Lepræ à sanguine corrupto in principio quæ venesectio conuenit.
293 C
Ligatura venarum maximi errotis aliquá do est causa.
277. B
Ligatura quomodo deprehenditur num arteria venæ subsit.
277. E
Ligatura arteriæ quomodo mortem, quomodo gangrená afferre possit.
279. A
Ligatura fortis apostematis est causa, & mortificationis, & corruptionis membri.
282. A
Ligandi vitium quod barbitonsores committunt, & quantum mali inde proueniat.
282. D
Ligatura qualis in macris qualis in pinguibus.
282. D
Ligaturæ variát pro duritie, & mollitie cutis vene secande superposite, carne vel adipe vene imcumbenti, loco secando.
300. B
Ligatura si vena lateat quid agendnm.
300. C
Ligatura fieri non debet in brachii flexura.
300. C
Lingua cur facilius corporis siccitatem in dicat.
258. F
Linguæ siccitati quibus succurrendum.
259. A
Linguæ vene quot, que, quando, quomo modo fecandæ.
295. A
Loci cognitioné necessariam esse pro electione conuenienti quantitatis medicine.
28. A
Lotio in vena secta quomodo fieri debet.
283. B
Lupulus herba summè laudatur à Mesue in purificando sanguinem, & educendo bilem.
111. E
Lyenteria est celer deiectio esculentorum & potus.
117. E
Lypotimia est facultatis animalis deiectio.
96. D
M
 
Maculis faciei, cuius venæ sectio conferat.
294. A
Manus quomodo apud Auicénam intelligi debeat.
259. D
Manus in tres partes diuisio.
272. F
Manus venæ, que secari debent.
279. F, 280. A
Manus phlebotomanda cur in aqua calida detinenda.
280. D
Materia que in fluxu est, necdú fixa quomodo euacuanda sit.
30. B
Materia in membro fixa, quid sit agendum.
31. C
Materiam turgétem duplicem esse.
43. E
Materia, quæ facile, & difficilé cuacuentur.
92. A
Materiam fluxam recedere posse.
285. C
Mathei Curtii, & eum sequentium error.
107. C
Medicinam non posse omnes sanare.
1. C
Medicina quid iuxta Hyp. sententiá.
1. E
Medicinam debere esse æqualem la psui.
23. D
Medicinarum tres esse species, à quarum datione nobis cauendú esse.
36. C
Medicinas permutare licet, dummodo medicine ciusdem sint virtutis.
50. D
Medicinas oportere permutare, quoniam si continuétur, natura eas amplectetur, & fient consuere.
50. D
Medicmarum permutationem deber facere medicus, vel in qualitate, vel in quantitate vel in substantia, vel in tempore exhibitions.
50. F
Medicine non sunt exhibende nec cauteria sienda in magnis permutationibus temporum.
55. C
Medicina electiue educens sanguiné nun quid detur.
93. C
Medicinam aliam esse lenitiuam aham lu bricatiuam aliam compressiuam, & aliam electieue educente.
110. D
Medicina solutiua exhibita quare aliquá do non soluar.
115. F
Medicinarum compositionem varijs excausis esse necessariam.
118. C
Medicinam solutiuam posse in humoré conuerti.
124. B
Medicinam ventris solutiuam velociter penetrare ad , quod quantum ad virturem intelligi deber, non quantum ad substantiam propria.
127. E
Medicina solutiua, & vomitiua quomodo differant.
131. B
Medicinam solutiuam à veni attrahere.
131. D
Medicinam vomitiuam admiscendam esse secesliuæ quomodo intelligendum sit.
133. D
Medicinas solutiuas non esse exhibendas fece sicca existente in intellinis.
134. C
Medicinas violentas solutiuas cauendas esse nisi quis assuctus sir sumere medicinam.
136. A
Medicinarum alie violente, vt scamoneú, euphorbium, quedá debiles ficuti mána, casfia, tamaundi, & similes, abe mediocres, vt Rhabarbarum, & Agaricus.
137. E
Medicinas actu esse frigidiores corpore potentia autem calidiores.
139. F
Medicina aliter dicitur calida in potetia, & aliter frigida.
140. B
Medicinas solutiuas sub diucrsis formis exhiberi, & hocad diucrsas intentiones.
142. B
Medicine potator, nec comedat nec bibat donec medicina perfecerit operatione exceptis nonnullis.
145. B
Medicinæ due ventrem soluentes in vna die coniungere est timorosum.
149. A
Medicina solutiua quando accidar, quod corpus perturbet.
149. B
Medicina solutiua superflua quem ordiné seruet in euacuádo humores.
149. E
Medicine solutiuæ fortes cauende sunt in corporibus siccis, cholericis, & melancholicis.
156. E
Medicine quenam sint, que debiles, ac benedictæ appellentur.
157. C
Medicina solutiua si proprio munere frustretur, quomodo succurendum ei sit, & cause propter quas medicina nõ operetur.
168. F. 169.
Medicina si non solucrit, phlebotomia opus est, si seua sequétur symptomata, si vero accidentia mala non sequantur post duos, aut tres dies phlebotomia indiget.
169. E. & 170. A
Medicinæ soluentes cum administrantur tria esse consideranda à medico.
170. F
Medicinis solutiuis duplex est malignitas.
171. A
Medicinarum solutiuarum incolumitas, & malignitas duobus modis distinguitur.
171. E
Medicinarum nocumento, qui sit succurrendi modus.
171. F
Medicinas solutiuas co soluere dicuntur, quia vim nature inserunt, & à tota substantia ci inimicantur,
174. A
Medicinarum cõfortantium virtutes triúsunt generum.
175. A
Medicinas solutiuas diuersisicari in solué do vétré penes quatuor modos.
176. F
Medicinas soluriuas aliquas esse violentas neminem latet.
178. D
Medicinarum venenositati quomodo occurrendum sit.
179. B
Medicinis cur amara, acetosa, acuta stiptica admisceantur.
179. B
Medicinas cum misces, cauendum est à millione medicinarum lenientiú cum slipticis.
179. E
Medicamentorum purgantium natura corporú, quæ expurgantur naturis cõtraria est.
171. B
Medicus cur res naturales, & res preter naturam cõsiderat.
3. C
Medicus qualis esse debet.
4. D
Medico, quid considerandum sit, vt recte tribus his instrumentis vtatur.
5. E
Medicum debere esse solicitum circa id, quod magis vrger.
8. F
Medico licet in morbis ignotis regimine tentatiuo aliquid operari, vt in morbo laterali præcipit Hipp.
51 D
Medicus ordine regulari primo causam antecedentem, secundo coniunctam attendere debet, & tertio morbum.
58. D
Medicus aliquando ab alteratione incipiet deinde euacuabit.
58. D
Medicus aliquando incipit ab euacuatione causæ conuinctæ, prætermittendo euacuationé cause antecedentis, & hoc si materia suerit venenosa, aut turgens.
58. E
Medicis iuuenibus bonum esse ut caueát, quantum possibile á frequéti farmacorum exhibitione & similiter ab audaci prognosticatione.
81. C
Medico quid saciendum, si pharmaciam phlebotomie premiserit.
103. D
Medicus in venæ sectione considerare deber propriores causas, quam astronomiam.
298. A
Medicus quando temeritatis crimine vacer.
284. A
Mel coctum flatum discutit, crudum generat.
204. C
Melancholiam ad naturalem appetitum conferre, nedum ad caninum cõtra Fu chsium.
12.13.14.
Melancholici sanguinis redundantia in to to corpore quomodo deprehenditur.
229. B
Membri natura ex quibus, & quot cognoscatur.
23. A
Mébri creationem in quatuor modos diuidi.
25. F
Mébra principalia que, & quomodo euacuanda.
32. E
Membra principalia duobus modis considerari.
34. D
Mébra neruosa maximè sensibilia.
36. D
Membro particulari quomodo subueniédum.
53. B
Menstrua mammis affixis curcubitulis retineri.
30. F
Menses cum prouocare venæ sectione tentamus quando id fiet.
36. A
Mesuci error.
47. E
Militem quendam ex aquæ frigidæ potumortuum.
35. E
Morbi magnitudinem à more non parú differre.
106. C
Morbus quid sit.
105. E
Morbi magnitudo quomodo intelligatur.
105. D
Morborum curatio desiderat animalem, & vitalem virtutem confortantia.
53. D
Morbo ignorato quid sit faciendú.
61. B
Morbo ignorato relinquendum nature, & non esse properandum medicinæ exhibinoné.
51. C
Morbu, quid ex Gal. sententia.
1. F
Morbo consistente tenuissimo victu vtendum.
7. D, E
Morbum indicare de cibi ablatione.
8. A
Morborum alij per viam crisis terminantur, alii per viam paulatinæ resolutionis.
16. A
Morbus triplex.
57. B
Motus humorum in phlebotomia considerandus est.
297. C, D
Mulieres vrero generés, cur vsq; ad duos, aut tres menses, terrá, carbones aliosq; cibos absurdos appetant.
199. E
N
 
Narcotica maxime cauenda sunt æstate debilitate virtutis.
167. B
Narcotica alia esse simplicia, alia composi posita, composita tamen meliora, & securiora sunt simplicibus.
167. B
Narcotica si aliqua ex causa exhibere cogamur, sex canones prius obseruandi sunt.
167. E
Narium affectibus quarum venarum sectio confert.
294. A
Naturam cuiusq; priuatim scire no non posse ex Gal. sententia.
38. F
Naturalis calor tribus modis conseruari, & fortificari.
64. B
Natura non insurgit ad aliquid expellendum nisi irritata.
150. F
Natura cur nullum proprium organú ad sanguinis purgationem, quemadmodú ceterorum humorum machinata sit.
197. C
Neruus in vene sectione lesus, que symptomata afferat.
275. D
Neruus in vene sectione lesus quomodo curandus sit.
275. E
Noctilope qualis sit affectus.
242. A
Nutriens quot modis diuersificetur.
6. E
Nutritionem à conuenienti, & simili sieri.
11. B
O
 
Ociositas est causa per se humectationis, ex ea enim cruditates multiplicátur.
68. B
Odor quid in nutriendo nostrum corpus poslit.
255. D
Odore Democritus se viuum conseruauit triduo.
255. E
Odore quo dam viuere.
255. E. F
Odor citissime nutrit.
263. B, C
Odoris boni cibus cur præbeatur debilibus.
263. B. C
Odorata medicinis membrorum principalium admisceri debent.
34. A
Offa non est dure coctionis utmulti putant.
145. E
Olera, & fructus cur pauci nutrimenti. sint.
1. C
Oleum rosatum vehementius in altum corporis penetrat, quam oleum solú, & hoc propter rosæ Hipticitatem accidit.
173. D
Oleum violatum inflammationem sedat, & asperitates lenit, & cur cera ei admisceatur.
203. B
Oleum vulneribus inimicum.
259. F
Ophtalmia quid sit, & quotuplex.
29. E, F. 296. B C
Ordo in curatione qualis esse debeat.
4. F
Ore stomachi sensibili, & facile recipiente bilem quomodo sint ante phleboto miam gubernandi.
256. B
Oris ventriculi sensu subtilita quomodo cognoscatur.
254. C
Oris ventriculi debilitas quomodo depræhenditur.
254. C
Oris ventriculi aptitudo susceptioni slaue bilis
254. D
Oris fætor ex sanguine corrupto in gingiuis circa labia proueniens, cuius venæ sectionem desiderat.
195. C
Os ventriculi sensibile admodum in quibusdam.
253. D
Os ventriculi sensus acuti ob esum quorundam cibariorum varia accidentia pati.
253. D, E
Os ventriculi debile quomodo corroborandum ante phlebotomiam
255. B
Os stomachi facile recipiens dolore quomodo corroborandum.
256. A
Os stomachi debile exfrigiditate, & ex caliditate quomodo corroborandum sit.
255. F
Os stomachi quomodo à bile liberandú.
256. A, B
Oxirodinum ex consensu omnium medicorum in phrenitide in principio debet admoneri.
 
P
 
Panis difficilis est concoctionis.
145. D
Pauaueris succum fugio inquit Gale. neque nisi vrgente necessitate, ad eius vsum venio.
55. A
Periculum preceps multa excusat.
248. D
Pharmaciæ, siue potioni quot requirantur, & quæ.
19. F
Pharmacorum in admotione quæ recte, & prout decet admota sunt, & sicorú iuuamentum tardet, standum est.
49. F
Pharmaco ueheméti cauendum esse temporibus sortibus, scilicet æstate, & hyeme.
55. A
Pharmacum omne laxatiuum esse calidá, & siccum.
74. E
Pharmacia magis conuenit in regiombus calidis, & temporibus calidis, quam phlebotomia, in frigidis ecõtra.
78. F
Pharmacia a circunferentia ad centrum trahit humores, econtra autem phlebotomia.
103. E
Pharmacum antequá exhibeatur, tres esse modos preparationis, ni materia turgeat.
113. D
Pharmacis ea esse adhibenda, quæ bonisint odoris.
115. D
Pharmaca solutiua, seu vomitum cientia corpori sano non esse exhibéda.
119. B
Pharmacú attrahit humorem virtute attractiua ratione familiaritatis.
122. C
Pharmacum ex conuenientia in substantia humores attrahere, nó esse ex Gal. sententia, vt multi ci tribuunt.
125. B
Pharmacum quomodo faciat ad expulsionem humorum.
126. E
Pharmacum nunquid trahens humorem in ventriculo manés ad intestina ipsos trahat, an secundum cius substantiam ad humorem attrahendum accedat.
128. C
Pharmacum non esse exhibendum habétibus fastidium, & humores viscosos, & tensionem in hypochõdriis. 136. C. & inflamatione in interioribus.
 
Pharmaco sorti qui nam indigeát.
137. B
Pharmaco solutiuo sumpto, quidná sit agendum.
137. E, & 139. B
Pharmacum si quis retinere non possit, quid sit agendum.
141. B. & 143. A
Pharmacato quid sit agendum.
143. C
Pharmacorum soluentium assumptioné diuersificari secundum diuersitaté corporum assummentium.
144. A
Pharmacum solutiuum regulariter dari debere stomacho iciuno, non tamen famelico existente.
144. C
Pharmacum solutiuum potissimum caué dum esse tempore æstiuo.
144. D
Pharmacum tempore æslino exhibendu est in nocte
144. D
Pharmaco iam sumpto quid agendum sit
145. A
Pharmaco sumpturo si odorem suu in vétriculo dimiserit, quid sit agendum.
147. D
Pharmacum si non soluit ventrem, quid agendum.
148. A
Pharmacum cur aliquando non operatur.
148. C
Pharmaco sumpto quomodo præparanda sint cibaria.
151. F
Pharmacatus si symptomata aliqua patietur, quomodo ci succurredu sit.
152. B
Pharmacati diuersæ temperaturæ, diuersa etiam post pharmacum sumere debent.
153. A
Pharmaca fortia quibus corporibus non conueniant.
154. D
Pharmaco sumpto, & post cius operationem cauere debemus à potu aquæ, velsucci fructuum.
154. E
Pharmaco sumpto si dolor in epate superuenerit potu aquæ calide remouetur.
155. A
Pharmaco debili sumpto cur motus sit minuendus.
157. B
Pharmaco solutiuo sumpto tempore hye mali, siue æsliuo, quisnam aer sit eligendus.
157. D
Pharmacum debile sumptum si non soluerit ad aliud exhibendum recurrere non debemus, neq; eadem die, neq; secunda possumus tamen clysteri vti.
158. C
Pharmacato quomodo succurrédum, si syncopis superneneaerit.
166. D
Pharmaca duobus modis in genere acquirút dispolitióe incolames.
174. B
Pharmacorum permutatio quatuor modis sit.
174. B
Phlebotomia vnde dicatur.
213. C
Phlebotomiam à quibus didicerint homines.
D
Phlebotomiæ dissinitio.
213 F
Phlebotomiæ in dissinitione cur positum sit illud verbum (vniuersalis.)
213 F
Phlebotomia quæ consideranda proponat.
214. E
Phlebotomia primo, & principaliter solú cuacuat humores exilléte in venis, extra venas autem secundario, & indirecte.
215. C
Phlebotomia principaliter conuenit auctis humoribus proportionabiliter.
215. D
Phlebotomia quandoq, sit gratia curatio nis a præsentibus morbis, & quandoq; gratia præseruationes a suturis.
216. A
Phlebotomia minoratiua quádoq; requirit secundationé sui semel, vel pluries.
216. B
Phlebotomia conuenit sanguine peccante, tum quantitate, tú qualitate.
216. F
Phlebotomia præseruatiua quibus præcipue conueniat.
217. E. & 219. A
Phlebotomiæ preseruariue conueniens tépus est ver.
218. F
Phlebotomia cur in casu, & percussione siat.
219. A
Phlebotomia tanto plus, vel minus, vel nullo modo conuenit, quanto humores magis, vel minus a natura sanguinis distant.
221. B
Phlebotomia cur plus secura conceditur antequam incidát in ægritudines, quá cum in eas inciderint.
221. B
Phlebotomia cur eradicaua fieri non deber, cum in ægritudimbus ceciderint, sed potius minoratiua.
221. C
Phlebotomia cauenda est, si est possibile, si ægritudo habitura est crisim à longin quo.
221. C
Phlebotomia maxime cósert conqueréti de lassitudine, etsi in hyeme sit.
224. D
Phlebotomia in hyeme parce, & diminu resieri debet.
224. E
Phlebotomia aluum slipticam reddli locundum Auicennam cotrarum tame sentit Hipp. & Gal. vide quomodo con ciliétur.
225. B
Phlebotomia nimia debilitatur virtus, multiq; generantur humores.
225. D
Phlebotomia si sy copim generet, quibus ingeniis succurrendum sit.
226. A
Phlebotomia variis casibus non conuenit
226. D
Phlebotomia in colica, in muliere vtero gerente non conuenit, vide rationem.
226. E
Phlebotomia in muheribus temperature sanguineæ, & vtero gerentious conuenit.
227. A
Phlebotomia minus periculosa est un tribus primis menlibus, cum soetus pauco indiger nutrimento.
227. B
Phlebotomia regulariter menslruatæ nó conuenit.
227. C
reuulsionis autem causa sieri potell.
 
Phlebotomia non semper conuenit quoties signa repletionis apparét.
228. D
Phlebotomia conuenit vbt humor melancholicus cum sanguine abundat.
228. E
Phlebotomia maxime conuenit sanguine melancholico redundante in toto corpore.
229. A
Phlebotomia non conuenit, cum sanguis neq; quantitate, neq; qualitate peccet, & potissimum quando cuin co suerint multi mali humores.
229. C
Phlebotomia non conuenit humoribus cholerici, & crassis supra sanguiné dominantibus.
231. C
Phlebotomia, llante virtute debili, partiri debet.
233. A
Phlebotomia parui soraminis est magis conseruatiua virtua, quam lati soramini.
234. A
Phlebotomia lati soraminis velociter est ad syncopim. & tame efficacior in mú disicando, & in his qui propter præser nationem phlebotomantur est magis conueniens.
235. A
Phlebotomia lata hyeme sacienda ell, in æstate autem contra.
235. C
Phlebotomandus cur supinus iacere debet.
236. A
Phlebotomia cauenda est in febribus causonicis, & interpollatis in sui principio, phlebotomia in quam eradicatiua.
239. B
Phlebotomia potius reiteranda est, quam vna vice sacienda.
239. D
Phlebotomia quando conuenit, & quibus signis hoc cognoscendú sit.
240. B
Phlebotomia stomacho vacuo fieri debet
240. D
Phlebotomia, siue euacuatio fieri debet in die quietis.
241. B
Phlebotomia non conuenit si rigor aderit.
241. E
Phlebotomia tétatiue sacta si sanguis subtilis suerit, & albedim attinens illico retinendus est.
242.
Phlebotomia caneda est alijs humoribus a sanguine, vide rationem vniuersalem.
242. C
Phlebotomiam vltra quartam dié in mor bis sieri nolebant antiqui, Hypp. Gale. & Auicenna dierum numerú non atté dendum voluerunt.
242. D
Phlebotomiam debere sicri in febribus, & si necessaria non sit, quomodo intel legendum sit.
244. C, 245.
Phlebotomia magna ságuine solo in quátitare peccante conuenit, cum admillio ne auté aliorum humorum parua sieri debet.
246. C
Phlebotomiam cum non supersluam nominat Autcenna intelligit minoratiuá, supersluam auté eradicatiua.
246. C
Phlebotomia in complexione vehementis caliditatis, & frigiditatis non conue nit.
247. A
Phlebotomia cur in regionibus fortis frigiditatis non conuemat, in regionibus autem frigidis sie.
247. B
Phlebotomia in hora fortis doloris cauenda est, & hoc si dolor prouenitab humoribus frigidis, vel slatu.
247. C
Phlebotomia post balneum resolutiuá, & post coitum immodicum non cóuenit.
247. D, E
Phlebotomia in ætate que est minor qua tuordecim annis, & in ætate senum, cauenda est.
247. F
Phlebotomia quando senibus conuenit.
248. B
Phlebotomia sacta silio Auenzoar trium Annorum.
248. D
Phlebotomia necessitatis causa in senibus administranda, postulat partitionem.
248. D
Phlebotomia quomodo iuuenes assuefaciendi.
248. D
Phlebotomiam consuetudinem postulare.
248. F
Phlebotomia cur non fiet in macilentis, pinguibus, raris, albis, laxis, mollibus, citrinis.
249. A, B, C
Phlebotomiá recusat paucitas sanguinis in quolibet corpore.
249. F
Phlebotomiæ indicatio sumitur à rebus præter naturam.
250. A
Phlebotomia quando cauenda in prolixis ægritudmibus, quádo nó.
250. A, B
Phlebotomandum minime post cibum.
250. F
Phlebotomandum minime cibo existente crudo in uétriculo, aut fæcibus in intellmis.
251. A
Phlebotomiam quidam non amittunt, nisi quid cibi sumpserint.
251. D
Phlebotomiam non saciendá in famelico
151. D.
Phlebotomiæ clysteri præponendum interim, interim postponendú.
151. F
Phlebotomandum minime fastiditum, et que incommoda ex eo sequantur.
252. B. C.
Phlebotomia quádo facienda in fastidio
252. D
Phlebotomiam difficulter ferunt acuto sensu, aut debili oris stomachi prediti.
253. B, E, F
Phlebotomiam non esse faciendam orestomachi referto flaua bili.
253. B, C
Phlebotomandi indicatio desumpta à dispositionibus ventriculi.
253. B
Phlebotomiam factá in ijs, qui os stomachi bile refertú habent, que accidenté tia sequatur.
253. F
phlebotomiam cauédam in iis, qui meatum flaue bilis habent peruenienté ad uentriculum.
254. A, B
phlebotomiam in quibus ventriculi oris corroboratio precedet.
254. B, C
phlebotomiam: in quibus vomitus precedet, & quid post vomitum agendum priusquam phlebotométur.
256. B, C
phlebotomia facta, quid agédum.
236. C
phlebotomato quando caro affata, quando elixata danda.
255. D, F
phlebotomato cur parum cibi exhibendum
255. E
phlebotomato Hipp. primo die exhibet cremorem
257. B
phlebotomato non exhibendum frumentum in aqua coctum, vt quidam duxerunt decept vocabulorum simimilitudi 257. C, D. Conciliatio interprætum de codem.
257. D, E
phlebotomia reuulsioni conuenit aliquádo, & in quibus casibus reuelli debet, quæue vtilitas sequátur inde.
258. A, B
phlebotomus in reuulsióe cur esse debet strictus.
258. C
phlebotomiæ vices multæ quid commodi afferant.
258. C
phlebotomia quando multa sanguinis copia extrahenda, quádo non.
258. D, E
phlebotomandi necessitas cum viget cú debilitate virtutis quid agendum.
258. D. E
phlebotomia non necessaria cur ebullitionem cholere, & siccitatem inducat linguæ.
258. E. F
phlebotomia iteráda cum est vena per latum in brachio cur secanda.
259. E
phlebotomandum cur minime tempore hyemis, necessitate cópulli qualis aer eligendus.
260.
phlebotomus cur strictus, & angustus crit in melancholicis & epilepticis, & quomodo strictus intelligi debet.
260. E
phlebotomus cur in nocte strictus esse debet.
261. A
phlebotomiá & noctu fieri posse, & quauis hora modo in febriétibus respiciat particularium circuituum declinationem
261. A, B, C
phlebotomia cum nihil impedit, quo tépore fieri debet.
261. C, D
phlebotomiæ dolor cur consolidationem tardat.
262. F
phlebotomus cur inungi pinguedine debet.
262. E
phlebotomie indicatio cum cruditate, & virium imbecillitate, quid fieri desiderat.
264. D
phlebotomandus quoad balneo vti debet
265. D
phlebotomato malos, & multos cibos no xios.
265. E, F
phlebotomato qualis decubitus conucair.
265. F
phlebotomiam quot ex causis sequitur apostema.
266. B
phlebotomia quando sier in loco allecto, & quando in contrato per remisionem.
266. F. 267. A, B, C,
phlebotomia in principio apollematum facta quantum vtilitatibus allerat neglecta, quantum incommodi.
267. E. F
phlebotomiæ frequentis nocuméta.
269. E, F
phlebotomia frequens concitat sebres, & putredines assert.
270. B, C
phlebotomia senibus interim cóuenit interim non.
270. E
phlebotomia diuersa pro ratione locorú .
274. E
phlebotomus quando, & cur latus erit.
278. F
phlebotomiam quæ indicant non admim strandam.
281.C
phlebotomiæ tollerantie signa.
281. C
phlebotomia desiderat pulsus considerationem.
284. E
phlebotomia sese variat securadum diuer sa symptomatú.
286. E
phlebotomia qua diei hora siet.
297 A
phlebotomia necessaria accidentia non respicit, vel non dat inducias.
297. B
phlebotomium quæ prohibéat
297 B
phlebotomia cur siet interdiu, & non noctu.
297 B
phlebotomia quádo siet in noctu & quotempore noctis.
297. C, D, E
phlebotomia in quibus casibus siet.
297. C, D
phlebotomia cur post cócoctionem, post excrementorum excrectionem fier.
297. E, F.
phlebotomiæ hora necessaria tres circunstantias considerat.
297. E, F.
phlebotomiam non desiderare coeli-considerationem.
298. A
phlebotomiani, quæ indicant faciendam subito absq; consideratione coeli
298. B.
phlebotomus qualis elle debeat, & quomodo tractandus in sectione.
298. F
phlebotomi obtusitas quid noxir interat
298. F
phlebotomi spatium quod in venam penetrabit qualenan eriri
299. D
phlebotomi cuspis quando in prosundú pelli debet, quando non.
299. E
phlebotomus quomodo sit apprehendendus
299. E, F
phlebotomia non siet in alui sluxu
301. A, B
phlebotomia, & ventris solutio si ex necessitate vno tempore fient, phlebotomia precedet.
301. A, B
Pillule nullo pacto dande sunt, cum ad rátam peruenerint duriciem ut lapides videantur.
181. A
pillule quales esse debeant.
181. B
plenitudo bifariam dicitur, vtriq; euacuatio est opus.
282. B
pleurisis aliquando postulat vt non mittatur sanguis, & si vires, & ætas cosentiat
107. A
pleurillis in principio per sanguinis missionem ab autore vna die curata est.
267. F
pleuristis cur in principio necessario venesectionem non desideret.
267. E, F
plusquam comentatoris error.
122. D
plusquam comentatorem iniuria dannasse Auicennam, super textu, qui ancipit. Quod si medicina, & ce.
130. B
potionem generaliter dillingui in actum alceratium, & enacuatiuum.
130. B
præs ruatio alia propria, alia communis
108. C
proportionem cadere inter pharmacum, & asium mentem opus est.
177. D
pueri, & adoloscentes non tollerant nisicuacuationes leues.
76. F
pueri lactantes purgantur, si mulier, aut capra cucumerem syluestrem edat.
77. B
purgantia medicamenta, ex vltima cutis parte vsque ad intestina materiam producere posle.
208. A, B
purgans medicamentum exhibeti posse in principio pleuritidis non precedente coctione.
268. C D
purgans medicamentum exhibitum non concocta materia, vbi non turget quæ incommoda sequantur.
268. D, E
Q
 
Qvalitatem, quantitatem, & gradum os debere cosiderare pro admotiotione medicinæ.
19. F
Qualitatem morbi considerandam esse in exhibitione medicinæ.
20. D
Qualitates actiue sunt magis periculose in alterando, quam passinæ.
63. D
Qualitates omnes quomodo conseruentur.
64. A
Qualitates actiue ad passiuas, & passiue ad actiuas in se inuicem causando, qualiliter se inuicem habeant.
67. C
Quantitatem medicinæ nos consequi nó posse, nisi coniectura.
21. B
Quantitatem medicinæ quantitati morbi correspondere debere.
21. B
Quantitatem morbi ex quantitate lapsus indicari debere.
 
Quantitatem medicinæ æqualem debere esse morbo, non semper habere veritatem.
25. C
Quantitas ægritudinis dat nobis indicationem quantitatis medicinæ.
37. D
Quantitas medicinæ sumi debet ex cognitione rerum quæ sua significant conuementia, cuiusmodi sunt ætas, sexus, cósuetudo.
46. C
Quantitas medicamétorum medicam artem reddit coniecturalem.
287. F
R
 
Rasis error.
90. D
Recentiorum error asserentium sanguinem ab aliis humoribus distinctum posse peccare in quali, cum sola quantitate peccare possit.
221. E
Rectitudinem contrariam reuulsioni putant quidam.
226. E, F
Regiones idem indicare de euacuatione, quod & aeris constitutiones.
78. E
Regionem frigidam quamnam intelligat
79. A
Repletio est quæ primum, & principaliter indicat de euacuatione, at non omnis, sed ea tantum, quam natura per seeuacuare non potest.
72. F
Repletio cuacuationem indicat, inanitioeam prohibet, dispositio media nec prohiber, nec indicat.
73. B
Reubarbarum, Aloes, & similia omni tépore, dari possunt, ac in omni regione.
78. F
Reubarbarum, & bilem, & pituitam euacuare.
222. F
Reubarbarum in substantia exhibitú fortius soluere contra nonnullos, qui aliter sentiunt.
173. C
Reuulsionem ad longinqua debere fieri rectitudine tamen seruata.
90. A
Reuulsionem aliquando sine euacuatione quando debeat sieri.
91. D
Reuulsio per sanguinis missionem quando facienda.
258. A, B
Reuulsio in motu apostematum conuenit.
266. D, E
Reuulsio ad maxime longinqua.
266. D, E
Reuulsio quot modis dicatur.
266. E, F
Roborantia qualia erunt.
255. D
Robur ventriculi quid commodi aftert.
255. D
Rustici, & similes quamobrem cum ægro tant ex potu vini potentis, ouis, ac aliis similibus cibariis a vehementibus ægri tudinibus quam sepissime liberantur.
80. C
S
 
Sabaf quid sit.
294. B
Saccarum verum quale sit.
259. F
Sal consolidationem prohibet.
259. F
Sanatio quid sit.
2. A
Sanguis cur mittitur ex sinistra in morbo laterali, existente materia in parte destra.
32. C
Sanguis extra venas non potest peccare in quanto, quinetiam peccet in quali.
215. C
Sanguis dupliciter accipitur.
216. C
Sanguis propriè dictus prauus dici nequa quam potest, neque alium habere colorem, quam rubrum.
216. D
Sanguis est humoris cholerici frenum.
231. C
Sanguinem ab aliis humoribus distinctú quantum ad eius substantiam posse in quátitare peccare asserit dynus
246. D
Sanguinis redundantiá, & virtutis fortitu dinem indicant corporis figura, musculorum soliditas, venarum amplitudo, ac repletio, & coloris rubedo.
246. D
Sanguinis substantia, & color dum effluit cur medico considerandus.
250. C
Sanguis tenuis, & albus quia indicet.
250. C
 
Sanguinis prosluuium magnum, & arteriarum, & venarum incisione sieri polse.
279. C, D
Sanguis in vene sectione quando vltro sistitur.
280. D
Sanguinis quantitas quomodo deprehen ditur.
283 A
Sanguinis maiorem, & minorem cuacuationem quare quidam tollerant.
283. D, E, F
Sanguinis color sallibilis in indicatione quantitatis.
284. D
Sanguinis quantitatis insallibile indicium pulsus.
284. E
Sanguinis in venæ sectione sistendi indicia.
285. E, F
Sanguinem educere oporter vsq; ad animi defectum, & nó ad syncopim.
286. B, C
Sanguinis ex missione mortuos vidit Galenus.
287. D
Sanguinem miserunt Arabes ad symcopim.
287. E
Sanitas in quo consistat.
215. A
Saphena vena in quo loco repperitur, & eius sectio quæ commoda afferat.
288. E, F
Satius est anceps experiri remedium quánullum.
77. A
Scamoneum choleram euacuare.
60. C
Scarificatio in quibus corporibus siet profunda, in quibus non.
304. A
Scarificatio quando prosunda fieri debet
310. A
Schiatice vene sectio coxendicum dolori eonuenit.
289. C
Schiaticæ venæ sectio quomodo coxendicum dolori conueniat.
289. D
Secúdatio in phlebotomia quid agendú, cum fit.
259. C
Secundatio quandoque sieri debet vna die frequentius.
261. F, 262. C
Secundatio siet non solum ob virtutis cóseruationé ut Dynus putauit, sed alias ob causas.
262. A, B
Secundatio vel vnius diei, vel vnius hora qualé uene sectioné desideret.
262. C
Secundationis causa, qui in symcopim in cidunt quomodo reficiendi.
363. A, B
Secundatio cur somnum inter phlebotomiam recuset.
263. F
Secundatio quando somnum admittit.
 
Secundationis inuamenta.
264. B, 269. C, D
Secundatio quando vna hora.
269. C
Secundatio quomodo siet in pleno sanguine crudo.
269. D
Secundatio non vtenda, nisi in maxima necessitate.
270. A
Senex febre laborás à vehementibus cõtrariis frigidis, & humidis curari debet, indicatione sumpta à qualitate lapsus.
69. C
Seni causonizanti frigidiora conueniunt, quam inueni.
69. F
Senium via ad interitum, facultatesq; omnes in eo debilitate.
248. A
Senibus cur sanguis non mittendus.
248. B
Signa, quibus medicus valeat cognoscere superfluitatem medicinæ vetrem soluétis, & de hora cum constringendi.
159. D
Simile nunquid a suo simili conseruetur, disputatio.
20. A
Singultus est motus conuulsiuus ipsius ventriculi.
203. C
Situm & societatem nos debere considerare pro electione conuenientis quantitatis medicine.
27. A
Sollistitia periculosissima esse, & maxime æstiuum, in exhibéda medicina & cauterio faciendo.
55. C
Somnus omnes retinet euacuationes præter sudorem.
145. B
Somnus cur bonus inter phlebotomiam, et secundationem.
260. A
Somnus cur post phlebotomiam lassitudinem asserat.
264. F
Somnus post phlebotomiam quibus lassitudinem assert.
265. A
Somnus post phlebotomiam quot horis est concedendus.
265. A, B
Somnum qui interdicunt per integrum diem post phlebotomiam errare.
265. B
Somnus post phleb. quibus cõcedendus, quibus non.
265. B
Sõnus diuturnus, que incómoda asserat.
265. B
Splen, & si sit membrum rarius iocinore, fortiori tamen indiget medicina ipso iocinore.
26. B
Statum posse ad vnam, & ad duas accessiones se extendere, ad tres autem nequaquam.
17. D
Stiptica à cibo sumpta aluum soluunt, ante vero constringunt.
 
Subtiliatiuum cibum multum differre à subtili cibo, & tenui.
42. D
Subtiliatiuum regimen quamplures diuturnos morbos persanare.
42. F
Subtiliationem materiæ cum nominat Auicenna, quid intelligat.
87. A
Sudoris multe sunt causæ.
300. E, F
Sudoris multe causa in conualescentibus
300. E, F
Sudor quando missionem sanguinis indicat.
300. E, F
Suffusio quando venæ sectionem, quando incisionem desideret.
292. C, D
Suffusio, seu catarracta quando fiat.
292. C, D
Suffulionem, quæ signa precedant.
292. C, D
Sumen quid significet.
280. A
Syncopis est omnium facultatum casus.
96. D
Syncopi in omni vinum exhibendum esse voluit Gal. duodecimo meth. cap. quint.
166. F
Syncopis ex variis causis contingere potest.
225. F
Syncopim patiéti ex venæ sectione, quid exhibendum.
263. B, C, D
Syncopis non sit sanguine fluente, sed iá fluxo.
287. A
Syncopis quando, contingit fluente sanguine.
287. A
T
 
Temperamenti naturalis cognitionem necessariam esse ad quantitatem morbi cognoscendam, & ad morborum curationem.
22. D
Temperamenti indicationem debere sumi ex co, quod presens sit, non aurem ex co, quod prius habuerit.
24. B
Tempus nunquid det nobis indicationé
39. F
Tempus conueniens, & disconueniés súptioni pharmacorum quodnam sit.
155. C
Tempus vene sectionis duplex.
297. A, B
Theriaca maxime valer pro coctione, seu digestione materie in febre quartana.
60. B.
Theriaca noua magis conueniens est ad fluxum sitlendum, quam antiqua.
163. B
Trauli idest balbutientes sunt cholericæ passioni fatis apti.
134. A
Trauli ex quibus causis fiant.
134. B
Trauli fortem non tollerant medicinam.
134. B
Triticum in aqua decoctum, esti graue, & difficile concoquibile sit, si tamen con coquatur præclaras habet virtutes.
166. C
V
 
Vacuitas cuacuationem fieri prohibet.
73. B
Varix quid significet.
288. C
Venæ sectæ propter secundationem, cur pannus oleo, & sale infusus illigandus.
259. E, F
Venæ sectio longa, & transuersa in quibus fiet.
262. D
Venæ sectio reuulsorium est.
264. B
Venæ in manu seccandæ quæ, & quo no mine appellantur.
272. F, 273. A
Vena inter pollicem, & indicem, de qua quamuis Auicenna nullam mentioné facit in capitis dispositionibu, plurimú ut experientia de monstrat, valet.
273. B, C, D
Venarum diuaricatio in manibus admodum diuersa.
273. C
Venarum cubiti tres sunt quæ secantur.
 
Vena inter pollicem, & indicem secatur cum periculo.
273. D
Vena cephalica minori cum periculo cur secetur.
273. D
Venæ tres brachii in quo loco secari debeant, & quomodo.
273. F, 274.
Vena cephalica in quo loco secanda.
274. E
Vena cur vna vice tantum, & cur lato cus pide aperiri debet.
274. F
Vena cephalica quot ex causis apostema patitur.
274. F, 275. A
Vena communis cur periculosa, & quomodo secari debear.
275. B, C
Venæ sectio transuersa cur melior alia.
275. F, 276. A
Vena axillaris, vel Basilica cur periculosa.
276. E
Vena quæcunque secta totum corpus cua cuat, verum multum interrest vtrú liác vel illam incidas.
279. E
Vena cephalica mediana, & basilica quando secandæ.
279. F, 280. A
Vena scheilen dextra incisa doloribus hæpatis, sinistra lienis cõfert.
280. C
Venarum sectio cur vtilior febricitátibus, quam arteriarum.
281. C, D
Vena in brachio nõ apparente quomodo agendum.
281. F
Vene sectio in brachio cum iteranda est cur expectandum priusquam iteretur.
281. F
Venæ sectio cur non siet bis in codem loco, & quo in loco siet.
283. A
Vene sectionis dolor quomodo curabitur
282. E
Venis brachii non apparentibus quid agédum.
282. F
Vena secta quomodo lorio siet.
283. B
Venæ secte pannus illigandus.
283 B, C
Venas pedis secandas esse.
287. F
Vena ischiatica vbi secari debet, & quomodo, & cum non apparet, que eius loco secanda est vena.
288. A, B
Venæ pedis ob quas causas inciduntur.
289. A
Venæ ischiaticæ, & saphenæ sectioné non iisdem affectibus conuenire, quamuis id alu voluerunt.
289. A, B
Vena tertia in pede secanda quibus affectibus conueniat.
290. A
Vena quarta in pede secanda.
290. B
Venarum pedis sectarum commoda & in commoda.
290. C, D
Venæ capitis quomodo secádæ.
290. E, F
Vena guidis quomodo secetur.
290. F
Vena frontis secta quibus affectibus conferat.
291. A, B
Vena prope commissuram coronalem in quibus affectibus secanda, & quomodo.
291. C
Vene in angulis oculorum collocatæ quádo secandæ, & quomodo.
291. D, E
Venarum temporum sectio in quibus affectibus valeat.
292. A
Venarum collocatarum in angulis oculorum sectio in quibus affectibus, valer.
292. B
Vene oculorum cum non apparent quid agendum ut apparcant.
292. B
Vene oculorú secte cur confert cú caput recipit ventriculi fumos.
292. E
Veuæ capitis paruæ tres secandæ.
292. C
Vene oculorú sectio cur fiat in synochis febribus.
292. E, F
Venarum oculorum sectio in quibus affectibus aliis conferat.
292. E, F
Venarum post aures incisionem sterilitatem minime afferre, ut Hyp. putauit.
293. A
Vene guidez sectio quando fiet secundum rectitudinem, quando secúdum longitudinem.
293. C
Venarum guidez sectio in quibus affectibus conuentat.
293. D, E
Venarum in extremitatibus nariú sectio quibus cõserat affectibus, & quid incómodi asserat.
293. B
Venarum leporis sectio quomodo facici ruborem, & plus noxii, quam vtilitatis asserat.
294. B
Venarum sub' occipitio sectio in quibus affectibus conferat.
294. B
Venarum labiorum sectio in quibus affectibus fiet.
294. E, F
Vena sub lingua quando secari debeat.
294. F
Venæ lingue vbi inueniuntur, & in quibus affectibus secande sint.
295. A, B
Vena inter mentum, & inserius labrum quando secanda.
295. C
Vena surcule in quibus affectibus est secãda.
295. C
vene super hepar quãdo secandæ.
296. F
venæ labentes qualem desiderant phlebo tomum.
299. A
vena cum non apparet, quid agedum ut appareat.
299. B
vena cum lubrica est quid agendum vt secetur.
300. A
venæ cuti incumbens si sit dura, & mollis quid agendum cum secare volueris.
300. B
Vena cum nullo ingenio in conspectum duci possit, quid agendum, vt secetur.
300. C
Vena post sectionem sordida existéte qua tuor peragenda.
300. D
Venter quot modis accipiatur.
94, B
Vento sarum tractatio.
301. A
Vetosarum vtilitas,
301. A
Ventosæ totum corpus cuacuant.
301. B
Ventosis quando loco phlebotomie utidebemus.
301. C
Ventosæ ætimologia.
301. C
Ventosæ vnde siant.
302. D
Ventosa cum igne apposita qua ratione attrahit.
302. E, F
Ventosæ attractio quandiu duret.
302. E, F
Ventosæ cutem magis mundificát, quam phlebotomia.
302. B, C
Ventrosæ sanguinem trahunt tenuem.
302. D.
Ventosæ scarificatæ quando sint necessariæ loco phlebotomiæ.
302. E.
Ventosæ scarificatæ, quibus corporibus non conueniunt.
302. F
Ventosæ debilitant virtutem.
302. F, & 304. A
Ventosarum apponendi tempus.
304. B
Ventosæ quacunq; diei hora apponi possunt, modo necessitas vrgeat
304. B
Ventose post balneum, quibus apponi, quibus non debent.
304. C, D
Ventosas cur quidam reformidant in anterioribus partibus capitis.
304. E, F, 305. A
Ventosæ anteriori parti capitis coacti ad hubemus interim.
305. A, B
ventosæ collocate supra nocram, quibus affectibus prosunt.
305. B
Ventosæ positæ supra alchaib, & alcadel, quid vtilitatis afferant.
305. B, C
Ventosæ vicariæ basilicæ cephalicæ.
305. D
Ventosæ collocatæ in posteriori capitis parte quale nocumentum afferant.
305. E
Vétosæ collocatæ in nuca afferunt tremo rem capiris.
305. E
Ventosarum auxilia quæ.
305. F
Vétosæ cui parti adhiberi debent foemine ad menses prouocandos, & in qua mu liere.
306. A
Ventosæ appositæ occipitio cur illud debilitant, & dementiá & stoliditatem afferant.
306. D
Ventosæ occipitio oppositæ quando prosunt.
306. E
Ventosæ cruribus appositæ quid vtilitatis afferant.
306. A
ventosæ occiptio apposite, quibusnam affectibus prosunt.
306. E, F
ventose sub mento collocatæ quibus affectibus prosint.
307. A
Ventose renibus superpositæ quas egritu dines curent.
307. D
Ventose scarificate quando efficatiores sunt non scarificatis.
307. F
Ventosæ anteriori parti coxarum appositæ, quid commodi afferant.
308. A
Ventosæ coxarum posteriori parti adhibiri quos affectus curent.
308. B
Ventosæ conferunt, & menstruo, & ischia ricæ.
308. C
Ventose non scharisicatæ ob diuersas causas conserre, & quas ob causas apponátur.
309. A, B
Ventosæ natibus appositæ, quæ commoda afferant.
309. D
Ventosæ scarificate quas vtilitates afferãt.
309. E, F
Ventose scarificatæ cur minus debilitant quam venæ sectio.
309. F
Ventosas cur senibus, & pueris applicare po simus.
310. A
Ventose vbi applicari debent in prægnante pleuritica.
310. A
Ventosæ applicatio si apostema inducat, quid remedii sit adhibendú.
310. C
Ventosæ priusquam applicantur quid sit faciendum.
310. D
Ventosæ quò facilius ferentur, quid agendum.
310. E
Ventosarú applicationem, qui passus est quando cibum sumet.
310. F
Ventose applicari possunt pueris secundum egre sis annum.
310. F
Ventosæ ad quotum annum applicari queant.
311. A
Vétosæ materias intro foras euocát.
311. A
Ventosis applicatis considerande naturæ propter cibationem.
311. B
Ventosis applicatis cur frigidorum vsus conueniat.
311. B
Ventré soluere super ventris solutionem periculosum.
71. F
Ventriculum nunquid petat bilis.
197.198.
Ventriculum cur antiqui cor appellabát.
226. C
Veris descriptio diuersa ab ea, que descritur secunda primi, doctrina secúda, suma prima, cap. tertio.
156. A
Vias per quas materie sunt educende extra corpus moll sicádas esse antequam venter soluatur, rationabile esse:
133. C
Vigilans exteriora habet calidiera, quam inferiora.
263. D, E
Vinum inter alia maxime, ac celerime nutrire.
11. C
Vinum moderate sumptum est causa perse humectationis.
68. C
Vinum sicuti pueris est alienissimum, itasenibus est aptissimum, cum habeat celesacere, & humectare.
68. E
Vinum choleram nigram sua calesactione & humectatione temperare.
68. F
Vinum immodice sumptum qualitatiue humectando, ac naturalem calorem extinguendo quam plurimas egritudines frigidas parit.
69. A
Vinum quoad eius complexionem qualitatiue exiccare, & quoad substantiam, & materiam humectare.
69. B
Vinum cur Cito nutriat.
271. B
Vinum post phlebotoniam exhibédum debilibus.
271. B
Virtus indicat de cibi exhibitione.
8. A
Virtus non medicus curat.
8. B
Virtus quomodo sitindicatrix de quantitate medicine.
32. E
Virtus in omni cuacuatione custodienda est.
236. A
Vomitú omnibus cuacuationibus periculosiorem esse.
140. A
Vomitum cum prohibent, quibus vtantur communiter practicantes.
141. E
vomitus quæ obseruanda postulet.
181. E
vomitui quinam sint mepti.
181. E
vomitus est motus vehemens, violentus, & contra naturam.
182. C
vomitus conuenit macris, vide quid intelligatur pro matris.
182. D
vomitui insuetus quomodo regédus.
182. E, 183. C
vomitui non assueti vomitiua sortia sumere non debent.
182. E, 183. C
vomitus preparatio duplex fieri debet.
183. C
vomitiuum sumpturus cur debeat quiescere.
183. E
vomituro cur exhibenda sint vnctuosa, & olera, & nutrientia bona.
183. F
vomitu celebrato, que sit hora cibationis.
184. B
vomitu facto, pro siti sedanda, quid exhibendum sit.
184. C
vomitú si symptomata sequantur, quomodo illi succurrendum.
185. A
vomiturus qualiter cibandus sit, & similiter post quam uomuerit.
185. E
vomitu celebrato cur incrediendum est balneum.
186. A
vomiturus postquá sumpserit voniitiuú, cur debeat currere, & exercitari.
186. B
vomendi hora cur debeat esse in meridie.
186. C
vomendi in hora cur oculi ligentur, & véter fascia fascietur.
186. E
vomitum prouocantia viginti enumerantur.
187. A
vomitum prouocantia diuersisicantur pepes duo.
187. D
vomitiuum semper debet habere dissimilem qualitatem humori cuacuando.
187. E
vomiturus non debet multum masticare cibaria, & cur hoc.
187. E
vomitiuum forte si quis sumere velit, quid agere debeat.
187. F
vomiturus vomitiuo forti, cur post duas horas diei vomere debet, & non in meriche ut superius dixit.
188. A
vomitiuum omne forte est calidum in tertio gradu.
188. B
vomitiuo cur uentris lenitio præmitti debeat.
188. C
vomitiuo pharmaco non operanti, quibus ingeniis succurrendum sit.
188. C
vomitiuo forti sumpto, si incensio, aut angustia stomachi acciderit, quibus, & qualibus succurratur.
188. F
vomitiua medicina sumpta si properauerit quid agendum.
187. B
vomitum magis motu excitatur, quiete minus.
187. B
vomitus in æstate conuenientior est.
187. D
vomitu quodnam membrum primo cua cuetur.
187. F
vomitus laudabilis quibus signis cogno scatur.
190. C
vomitus illaudabilis, & malus quibus signis cognoscatur.
191. D
vomitui malo quibus succurrendum.
191. E
vomitiuum forte antequam exhibearur, cur enema debeat esse præparatum.
192. A
vomitus fortis quibus ægritudinibus conueniat.
192. B
vomitus fortis plerumque surdiratem causat, & quomodo hoc fiat.
193. A
vomitui cur non est coniungenda minutio, sed tardanda tribus diebus.
193. B
vomitus si sit difficilis propter humoris subtilitatem, quid sit agendum.
193. C
vomitus corpori confert, oculis vero nocumentum affert.
194. C
vomitus cur prægnantibus nõ conueniat, & de quo vomitu intelligantur.
194. E
vomitu facto quid sit ageudum.
195. B
vomitus bis in mense debet fieri, & quibus corporibus hoc conueniat.
196. B
vomitus quot iuuamenta afferat.
197. B
vomitus necessitasvnde proueniat.
197. D
vomitus maxime conuenit complexioni cholericæ; & macre.
200. D
vomitu á superfluo decem nocumenta proueniunt.
201. D
vomitus quædam symptomata generare solet, quibus quomodo succurratur docet.
202. E
vomitui superfluo quomodo succurrendum.
205. B
Z
 
Zoarvenam seccauit puero quartum a genti annum.
77. A
FINIS