FRAN. PETRARCHAE E-
PISTOLARVM ELENCHVS.
LIBER PRIMVS.
Epi. I. Famam ante mortem esse appetendam.
pa. 1
2. Hominum vitam flosculo similem esse.
p. 7
3 Germaniam Rhenique ripas se peragrasse narrat.
pa. 9
4 Coloniae Agrippinae vrbis descriptio.
pa. 12
5 De fide & taciturnicate.
pa. 16
6 Dialecticorum detestatur contentiones.
p. 19
7 Inuentioni & ingonio quomodo inseruiendum.
p. 22
8 Eloquentiam animique aequitatem coeteris rebus antepondendam.
p. 27
9 Quendam senem dialecticum detestatur.
p. 30
10 Parasitum faceta periphrasi famelico homini comparat.
pa. 31
11 In eundemsenem dialecticum inuehiturr.
p. 33
LIBER SECVNDVS.
1 Cauallicensem Episcopum propter obitum fratris consolatur.
pa. 34
2 De variis sepeliendi ritibus.
pa. 41
3 Exilium quid & exul quis.
p. 45
4 Exilium non aegre ferendum.
pa. 52
5 Animam in corpore multapati.
p. 59
6 Amicitiam inter absentes durare.
p. 60
7 Futurorum expectatio amputanda.
pa. 63
8 Aduersa & naturae leges toleranda esse.
p. 66
9 Varia haec epistola continet cum Romae vrbis laudibus.
p. 68
10 Studia hominum in deteriora prolabi.
p. 74
11 Ad coenam poeticam amicum inuitat.
pa. 75
12 Hetruriae loca quaedam describit.
pa. 76
13 Causas morae apud Capraru monte recenset.
p. 78
14 Ruinas vrbis admirans obstupescit.
p. 79
15 Columnae sorores laudat.
pa. 79
LIBER TERTIVS.
Epi. I. De Tule siue Tyle insula quaestiones.
pa. 80
2 Curas hominum superuacuas esse.
p. 84
3 Vsum victoriae non amittendum esse.
p. 85
4 Literas & carmen se misisse indicat.
p. 88
5 Solitudmem experientia laudatam.
pa. 88
6 Summa foelicitas quae.
p. 89
7 Mediocritatem amplectendam.
p. 91
8 Praeterita & futur anxie non quaerendae.
p. 93
9 Ebrietatis incommoda.
p. 95
10 Ad bellum hortatur amicum.
p. 96
11 Vim amoris ingentem esse.
p. 96
12 Diuinus amor commendatur.
p. 98
13 Arancae & podagrae apologus.
p. 100
14 Pecuniae & paupertatis collatio.
pa. 102
15 De amicitia ineunda.
p. 104
16Aduersis non succumbendum.
p. 106
17 De temporis iniquitate
p. 106
18 Scripta veterum indaganda esse.
pa. 107
19 Infoelicitatem omnes v'tro petere.
pa. 140
20 Literas amici postulat.
pa. 112
21 De violata quadam virgine.
p. 114
22 Eloquentiae vis quanta.
p. 116
LIBER QVARTVS.
Epi. I. Montem Galliae quendam describit.
p. 119
2 Diuitias esse contemnendas.
p. 126
3 De animae immortalitate.
pa. 129
4 Obitum amici deplorat
pa. 132
5 Obitum amici dolet
pa. 133
6 Super morte fratris amicum consolatur
pa. 134
7 Obitum amici deplorat
pa. 142
8 Faenulorum vitia describit.
p. 144
9 De veterum scriptis quid sentiedum
p. 144
10 De antiquorum auctorum sctiptis
p. 149
11 De sumptuum temperameto & frugalitate.
p. 152
12 Obscoenum amorem improbat.
pa. 152
13 Confessionem erroris emendationis spem habere.
pa. 153.
LIBER QVINTVS
Ep. I De obitu Regis dolet.
pa. 154
2 Gratiarum actio pro beneficiis acceptis.
p. 155
3 Scribit de sua Romam Neopolimque versus profectione.
p. 156
4 Quaenam admiratione digna Batis & Puteolis viderit.
pa. 161
5 Tempestatem ingentissimam quam apud Neapolim viderat describit.
pa. 165
6 Gladiatorios ludos detestatur.
p. 169
7 Somniis quaenam adhibenda fides.
p. 171
8 Quid de adolescente amore noxio capto sentiat.
pa. 175
9 Quid de libidinoso sene sentiat.
pa. 177
10 Quid in hostium insidias deuenerit.
p. 178
12 Obtrectatorum verba contemnenda esse.
p. 180
12 Obtrectatoris linguae quomodo cohibenda.
pa. 181
13 Moram semper aliquid periculi habere.
p. 182
14 Seruorum malignitatem detestatur.
p. 182
15 Beatam vitam inquirendam esse.
p. 184
16 Quod tardiuscule scripserit se excusat.
p. 185
17 Dolet de amissa epistola.
p. 186
18 De coditione sui status certiorem reddit amicum
pa. 189
LIBER SEXTVS.
Ep. I. De inuidia, auaritia, coeterisque Ecclesiae procerum vitiis.
p. 191
2 Veritas non sectae sequenda.
p. 197
3 Humana calamitatem nullam beatae vitae obesse posse.
pa. 202
4 Exempla veterum cur scribes toties recitat
p. 217
5 Regis Roberti mortem deplorat.
p. 220
6 In deploratis vitiis corrigendis inanem esse laborem.
p. 224
7 Loquaces contemnendos.
pa. 225
8 Minerua vt recipiendae
pa. 226
9 Se ad Episcopum Cauallicesem venire ac fratrem secum adducere signific. vt.
p. 228
LIBER SEPTIMVS.
Ep. 1 Imminentia Italiae pericula deporat, & se suasque facultates Barbato offert.
pa. 229
2 Veram humilitatem non esse ipernendam.
.p. 232
3 Somnium quod de inuento thesauro somniauerat, narvat.
p. 236
4 Promissis se velle stare significat.
p. 238
5 Quod non multa scribat se excusat.
p. 239
6 Mediocritatem se amare scribit.
p. 240
7 Famam amici imminutam scribit.
p. 243
8 Patriae libertati congratulatur.
p. 244
9 De ficta amicitia.
p. 245
10 Qua causa potius Cisalpinam Galliam quam, Florentiam petierit.
p. 246
11 Aduentui amici gratulatur.
p. 248
12 Amicimortem immatur am dolet.
p. 249
13 Forti animo fratrum ac nepotum obitu ferendum esse.
pa. 254
14 Amantum caeca esse iudicia.
p. 258
15 Veterum principum & recentiorum collatio.
259
16 Adulationem vitandam esse.
p. 261
17 De scholastica disciplina.
pa. 263.
18 De remediis amoris.
p. 265
LIBER OCTAVVS.
Ep. 1 Fortitudinem animi laudat.
p. 267
2 Quod eum domi Olympius non repererit dolet.
pa. 275
3 Quanto fontis Sorgiae amore teneatur.
p. 275
4 Olympium caeterosque amicos ad vitam solitariam inuitat.
pa. 279
5 Solitudinem suadet ad capescendum Sorgiae fontem.
p. 286
6 Carmina quae amicus potierat mittere se significat.
pa. 289
7 Quod annus pestilens & coniunctos & amicos eripuerit conqueritur.
p. 290
8 Vitam quam degimus describit.
p. 303
LIBER NONVS.
Ep. 1 Ad Caroli quarti literas dilationis excustorias responsio, & excusationum infirmatio.
p. 305
2 Gratiaruactio protransmisso Homeri libro.
p. 314
3 Gratiarumaction pro transmisso Augustini libro in psalterium Dauidicum.
p. 317
4 Gratiarum actio pro tansmissis Varronis ac Ciceronis libris.
p. 319
5 Saepe doctorum hominum libros incorrectiores esse quam reliquorum.
p. 320
6 In vna & eadem specie quanta sit diuersitas naturaerum.
p. 322
7 Saepe animo gratiora esse quae incultiora sunt.
p. 323
8 Fidem sufficere in amicorum colloquiis nec quaerendum stilum.
p. 325
9 Quam bene speret & sentiat de suo Francisco significat.
pa. 329
10 Varroniana lex conuiuis.
p. 330
11 Libellum quendaem Ciceronianum commendat.
pa. 331
12 Damnosius multo esse doctorum virorum libris quam damonum colloquio carere.
pa. 332
13 Comparatio laboris Herculeicum studio Tulliano.
pa. 334
14 De Ciceronis libro qui Tusculanarum quaestionum dicitur & de illius viri laudib is.
p. 335
15 Nullum fortunae iaeculum ad arcem rationis ascendere.
pa. 337
16 Dehortatio à consiliis.
p. 338
LIBER DECIMVS.
Ep. 1 Gratulatio serilicet aduentus.
p. 344
2 Hyems frigidissima describitur.
p. 345
3 Vt falsam non quaerendam, sic veram gloriam non spernendam esse.
pa. 346
4 Commendatio Laely sui
pa. 353
5 Euocatio in partem studiorum.
pa. 355
6 Commendatio amici Romipetae.
pa. 357
7 Pro eodem Romipeta gratiarum actio.
pa. 358
9 Gloriatur Archidiaconus inter Epistolas Petrarchae inseri.
p. 359
10 De rumoribus Italicis nominatim de Venetorum Duce persuam Rempublicam obtruncato.
pa. 360
10 An congaudendum de nouo Episcop atu an codolendum sibi sit, dubitat.
p. 365
11 Ei qui laude pulsatur aliena rationis ad arcem, & propriam conscientiam recurrendum.
pa. 366
12 De sua ad Caesarem legatione.
p. 369
13 De suo è Germania reditu.
pa. 370
14 Italiae pulchritudinem se nunquam clarius cognouisse quam in peregrinatione.
pa. 370
15 De suo statu admodum explicito.
pa. 371
16 De eodem suae vitae statu.
p. 377
17 Increpatio grauis ac multiplex.
p. 380
18 Increpatio ad Caesarem quodex Italiae discedat.
pa. 389
LIBER VNDECIMVS.
Epi. 1. Varias sui seculi miserias describens, qua sit haec vita ad omne vitium procliuis exponit, idque variis exemplis illustrat.
pa. 391
2 Vbique Romanum imperium foelicius quàm sub arcto.
pa. 380.
3 Exhortatio ad Rempublica capessendam.
p. 383
4 Exhortatio ad incepti study perseuerantia & de antiquis oratoribus ac iurisconsultis deque nostrorum temporum aduocatis.
pa. 384.
5 Vt sit cautior Barbatum monet.
pa. 392.
6 De interceptione literarum querimonia.
p. 393.
7 Quòd amicu aduerso tempore dimiserit se poenitere ac pudere significat, nec antè animo quieturum dicit quam eum in patriam peruenisse didicerit.
pa. 394
Excusatio cum admiratione.
pa. 396
9 Amicis quibusdà, etsi in vrbe omnium peßimae habitantibus cum honesto sub lare degant se innidere scribit.
pa. 400.
10 Gratulatoria Barbati status & sui nuntia epistola.
pa. 401.
11 Barbatum suù qu'am cupiar videre significat.
pa. 402.
12 Exhortatio ad aequanimitatem.
pa. 403.
13 Exhortatio querula ad reditum in gratiam cum amico.
p. 405.
14 Laeta gratulatio, quod consilio precibus que suis steterit.
p. 411.
15 De amicitia inter Laelium & Socratem reformata laetatur, & Deo gratias agit.
p. 416.
LIBER DVODECIMVS.
Epi. I Cur tot hostes babet veritas.
p. 417
2 Multiplex gratiarum actio.
p. 418
3 Excusatio super petita ope non praestita, & consolatio cum latenti consilio.
p. 420
4 Quid inter adolescentium ac senescentium mores ac studia intersit.
pa. 421
5 Saceramor summopere commendatur.
pa. 422
6 Idem Saceramor iterum commendatur,
pa. 423
7 Eundem Caesari tanquam de eo ac de Imperia benemerito commendat.
pa. 424
8 Respondet Imperatrici, gratulaturque super eius foemineo licet partu, & ob idipsum multa de laudibus foeminarum narrat.
p. 426
9 Consolatio cum consilio.
p. 433
10 Gratulatio recuperatae valetudinis & fugiendi periculosi consilium, multa insuper scribens de acerrimo aliquo vulnere quod acceperat.
pa. 437
11 De amico suo quodam fidellißimo viroque honesto.
442
12 Purgatio ab inuidis obiectae calumnie.
445
LIBER DECIMVSTERTIVS.
Ep. I Indignatio & querela contra illum quisquis sit qui deberet conterere quae dicuntur societates praedonum nunc Italiam peruagantes.
p. 452
2 Gratulatio quod è procellis curialibus in priuatae vitae portum, sero licet, euaserit.
p. 456
3 Laudanti eo minus esse fidei quo plus insit amoris.
p. 456
4 No debere animum paruitatis suae sibi conscium alienis landibus de humilitatis suae sede connelli.
pa. 457.
5 Transfretantem percipienda militiae gratia, ad sepulchrum Christi, dehortatur à tali propasito.
pa. 459
6 Se primum stilum Patrum immutasse gloriatur.
po. 461
7 Nouae amicitiae contractus.
pa. 462
8 Exhortatio ultima ad Carolum quartum Rom. Imperatorem.
pa. 463
LIBER DECIMVSQVARTVS.
Ep. I De inextimabili fuga temporis.
p. 469
VARIARVM EPISTOLA-
RVM LIBER.
Ep. I Dehortatur Ducem Venetorum à bello, monétque in primis ne iuuenum consiliis vtatur.
pa. 470
2 Belli quod contra Ianuenses gerebat instam causam exponit Dux Venetorum.
pa. 477
3 Se cum ciuibus suis ad pacem esse dispositum fama & honore patriae reseruatis.
p. 479
4 Florentinorum in se liberalitatem magnis laudibus effert.
p. 482
5 Florentini senatus literarum exemplar se mitaere scribit.
p. 485
6 Vt Nicolosium amaret ate literis visitaret per solam illius virtutem motum se esse scribit.
pa. 485
7 Introducit Andraeam Dandulum de statu & regimine suae Retpublicae disserentem.
p. 487
8 Virum bonum nobis semper ante oculos esse habendum ad cuius vitam mores componamus, & pro tali Modium se sibielegisse scribit Benintendius.
pa. 492
9 Virtutum quibus Modium esse praeditum Benintendius ait in superiori espistola se indigum esse modestè respondet Modius.
p. 494
10 Superior responsio facetè reprehenditur cum dehortatione à versibus componendis.
p. 496
11 Quantum Petrarcham amet & colat scribit Benintendius, docétque non ta corporis quàm animi cultum esse quaerendum.
pa. 499
12 Elegos quatuordecim in laeudem Andrea Danduli Venetorum ducis, se mittere scribit Petrarcha.
p. 503
13 Epistolas duas ad Ciceronem se accepisse significat Petrarchae Benintendius, sed cam quam ad Anneum Senecam direxit, sibi mitti cupit.
p. 504
14 Amici cutusdam audita filij morte prae moerore extincti, obitum luget Petrarcha: quam tamen animi mollitiem redarguens docet natorum mortem patienter esse ferendam idque variis vtriusque sexus exemplis illustrat.
p. 505
15 Iacobi de Carraria per proprium canem tdilacerati mortem deflens in hac vita praeter virtutem solidi nihit esse exponit.
pa. 516
16 Benedictum de Columna ad proprias sedes incolumen peruenisse gaudet Petrarcha.
pa. 519
17 Amorem Episcopi Cauallicensis erga se necnon humanitatem qua ab illo except is fuerat narrans quaestuosas amicitias vituperat, déque hominum votorum varietate disserit.
pa. 520
18 Quàm Barbatus à se, ipsé que à Barbato ametur indicans Petrarcha quam vim ad suadendum amor habe at exponit, ostenditque quaenam sit inter amantem, & adulatorem differentia: vbi respondet ad Poetarum Regis titulum quem illi Barbatus largiebatur.
pa. 525
19 Reddit rationem Petrarcha cur Senecam ac Ciceronem notare non sit veritus.
pa. 530
20 Fratré Gerardum laudat Petrarcha, quod mundo aetatis medio flore spreto, Ecclesiasticum habitum induerit, suique conditionem deplorat, quod visco consuetudinis delinitus eam vitam agere nequeat, conferénsque cum opibus paupertatem cum negotiis otium, cum hostibus fratres, cum litibus silentium, cum turbis solitudinem, cum comessationibus ieiunia, cum terrenis periculis coelestem pacem, cum seruitute Diaboli amicitiam Dei, cum morte perpteua sempiternam vitam hortatur ad perseuerantiam.
pa. 332
20 Apud veteres Legati nome fuisse tritum: monétque ex casu quodam quam sit humanorum lubricus status.
pa. 544
22 Ex co quod sape periculosior pax bello sit, multisque nocuerit aduersario caruisse concludit, omnibus claris viris vsque ad extremù spiritù vel cù visibili vel cù inuisibili hoste luctandum.
p. 549
23 Nihil in amicitia loquacius amicorum colloquio, literarúmque otium & fidelem amicitiam, animi bene instituti esse duo solatia, duo autem taedia occupationem & turbam.
pa. 557
24 Reprehendit eos qui eloquentiam potius quàm virtutem setlantur.
p. 561
25 Conqueritur de Pastrengi silentio petitque vt siribat.
pa. 564
26 Reddit rationem cur Pastrengus eum videre non potuerit.
pa. 565
27 Quod Petrarcha carceré euaserit atque in Valem-clusam se contulerit, laetatur Pastrengus, cutus loci amoenitatem describit.
p. 566
28 Pastrengi profectionem quàm aegre ferat, significat
pa. 567
29 Librum quendam sibi mitti rogat.
p. 599
30 Quàm Pastrengum suum amet significat.
p. 569
31 Commendat adolescentem quendam qui se ex fabrili officina ad musas contulerat.
p. 570
32 Literas à Pastrengo se accepisse significat.
p. 571
33 Amici cuiusdam per praedones interfecti mortem deplorat.
 
34 Increpat Philippum quod non probaret Cardinalis Bonomensis peregrinationem, vbi ostendit quos fructus ex peregrinationibus percipiamus.
pa. 578
35 Suu vitae genus explicat, quámque à petédis muneribus sit animo alienus exponit.
p. 587
36 Super quibusdam munusculis iocatur Petrarcha cum Episcopo Cauallicensi.
pa. 591
37 Petit ab Episcopo Cauallicensi vt pro se intercedat ad munus aliquod impetrandum.
pa. 592
38 Commendat quendam suum amicum.
p. 593
39 Eudem iterum commendat.
p. 594
40 Haec Epistola Cancri in modum retrograda, ingenij exercitio insigni ab authore conscripta, tectae si quidem in genere demonstratiuo versatur, à principio decursa laudat, à fine incoepta vituperat.
p. 595
LIBER EPISTOLARVM
SINE TITVLO.
Ep. 1 Seculi fallaciam, portum salutis ostédit.
p. 600
2 Maiestatem laesam dolet.
pa. 601
3 Romam Italiae coniungere an vtile.
p. 604
4 Libertatem & eiusdem assertorem vt tucatur & innoxium defendat hortatur populum Romanum.
pa. 606
5 Quod in Galliis mora trahere cogatur dolet.
p. 614
6 Malignitatem temporum suorum deflet.
pa. 615
7 Calamitatem temporum deplorat, Deumque pro vindicta orat.
pa. 617
8 De inamoeno occiduae Babylonis statu.
p. 619
9 De generibus persecutionum, quas nolentes aut volentes patimur.
p. 620
10 De tertia Babylonia & quinto labyrintho in Gallia.
pa. 621
11 Veritate scribere, metu se victu non audere.
p. 625
12 Afflictionem patriae & calamitatem deplorat.
pa. 625
13 Ecclesiae catholicae oppressionem luget.
p. 628
14 Quod in Galliis habitare desideret dissuadet.
pa. 629
15 Dissuadet Galliarum habitationem.
p. 632
16 Quod ex Galliis in Italiam redierit amico congratulatur.
pa. 634
17 Calamitatem vrbis Rome deplorat
p. 635
18 Babylonem Galliçam describit.
pa. 643
19 Periculum egresso gratulatur & vt caue at hortatur.
pa. 551
AD VETERES ILLVS-
TRES VIROS.
Prefatio. Des materia & caeusa sequentium epistolarum.
pa. 657
1 Ciceronem reprehendit quod eum senem falsus gloriae splendor adolescentium bellis implicuerit.
pa. 661
2 Ciceronis ingenium & eloquentiam summopere laudat.
pa. 662
4 Titum Liutum laudat, deploratque iacturam corum librorum qui adhuc hodie desiderantur in cius operibus.
pa. 669
5 Varronis ingenium & doctrinam miris laudibus effert, dolétque quod eius integra opera ad nos non peruenerint.
pa. 670
9 Laudat Quintiliani libros qui in etus manus temporis inturia dilacerati venerant.
p. 672
7 Gratulatur Pollioni foelicem obitum atque tepestiuum, deinde eundem increpat eo quod Ciceronis fama detraxerit.
pa. 674
8 Ad Horatium Flaccum laudatorium carmen.
pa. 675
9 Ad Publium Virgilium Maronem heroicum carmen.
pa. 679
10 Conclusio huius libri.
pa. 682